جاء آخريا يعنى آمد سپس همه .
آخريان
(
xery n
) ا ج . پ . متروكات خانه و متاع و كالا و سلعه .
آخريان
(
xeri n
) ا ج . پ . چيزهاى تازه .
آخرين
(
xerin
) ع . ج آخر - مقابل اولين - يق من الاولين و الاخرين .
آخرين
(
xerin
) ص . پ . مأخوذ از تازى - منسوب به آخر و آخرين تحويل ا خ . : قيامت .
آخسته
(
xaste
) ا . پ . مدخل دالان و آستانه .
آخسمه
(
xsame
) و (
xsome
) ا . پ .
بوزهء صاف كرده شده كه آن را اخسمه (
axsame
) نيز گويند .
آخسى
(
xsi
) ا خ . پ . شهرى در فرغانهء تركستان كه اثير الدين شاعر از اهل آنجاست .
آخسيكت
(
xsikat
) ا خ . پ . مر .
آخسى .
آخش
(
xc
) ا خ . پ . يكى از موبدان قديم ايران كه مادهء آخشيجان را پروردگار تصور كرده بود .
آخش
(
xac
) ا . پ . قيمت و بها و ارزش .
و آخش دادن ف م . قيمت دادن .
آخشمه
(
xcome
) ا . پ . آخسمه .
آخشنج
(
xcanj
) ص . م ف . پ . مخالف و ضد .
آخشيان
(
xci n
) ج ا . پ . پيروان آخش موبد .
آخشيج
(
xceyj
) ص . پ . نقيض و مخالف و ضد .
آخشيج
(
xceyj
) ا . پ . هر يك از چهار عنصر .
آخشيجان
(
xceyj n
) ج ا . پ . عناصر چهارگانهء متقدمين .
آخشيجستان
(
xceyjest n
) ا خ . پ .
آنچه در تحت كرهء ماه واقع شده . و محل عناصر چهارگانه .
آخشيك
(
xceyk
) و
آخشيگ
(
xceyg
) ص . پ . آخشيج و ضد و مخالف .
آخشيگان
(
xceyg n
) ج ا . پ .
آخشيجان .
آخشيجىسرا
(
xceyji - sar
) ا خ . پ .
جهان چهار عنصر كه اين دنيا بود .
آخككمند
(
xkakmand
) ا . پ . اسبهاى جهت بازى بچهها .
آخمسه
(
xmose
) ا . پ . شرابى كه از آرد جو و آرد ارزن سازند و بوزه و آخسمه نيز گويند .
آخنى
(
xeniy
) ع . ا . جامهاى كه داراى خطوط باشد . و كتان پست بىكاره .
آخنية
(
xeniyat
) ا ج . ع . كمانها و و قوسها .
آخور
(
xor
) ا . پ . اصطبل و جاى علوفه خوردن اسبان و ساير حيوانات سوارى و باركش و آخور چرب : عيش و شادى و عشرت و بسيارى اطعمه و فراخى روزى . و آخور خشك و يا آخور سنگين : آخورى كه در آن كاه و علف نباشد . و جاى و مقامى كه در آن نفع و حاصلى نبود .
آخور
(
xor
) ا . پ . استخوان بالاى سينه و زير گردن كه ترقوه نيز گويند .
آخور سالار
(
xor - s l r
) ا . پ .
ريش سفيد اصطبل و ميرآخور .
آخورك
(
xorak
) ا . پ . ترقوه .
آخون
(
xon
) و آخوند
(
xond
) ا . پ . خطيب و واعظ . و لقب اشخاص عمامهدار كه از علوم ادبيه با اطلاع باشند مانند آخوند ملا محمد باقر . و استاد و معلم خواه زن باشد خواه مرد .
آخية
(
xiat
) و (
xiyat
) ا . ع .
چوبى كج و يا رسن و يا دوالى كه هر دو طرف آن را در ديوار يا كوه يا زمين نيك فروبرند و ميان آن حلقه مانندى بيرون باشد و چارپايان را بدان بندند . ج : اخايا (
ax y
) و اواخى (
av xiy
) و نيز آخية : طناب خيمه . و حرمت و عهد و لفلان اواخى و اسباب ترعى يعنى براى فلان وسائل و اسبابى است كه رعايت كرده مىشود . و له عندى آخية : او را نزد من وسيلهء قريبى است . و فلان آخية اباء زيد يعنى فلان بقيهء آباى زيد است كه از پدران زيد سواى او كسى زنده نمانده .
آخير
(
xir
) ا . پ . بنياد خانه . و گچ و ساروج و خشت .
آخيز
(
xiz
) ا . پ . ساروج و گچ .
آخيزگر
(
xiz - gar
) ا . پ . گچپز .
آخيسه
(
xise
) ا . پ . مرالى كه رهنماى گله بود . و سنگ و علامتى كه در بيابان قرار مىدهند و مردم بهدايت آن حركت كرده به منزل مىرسند . و علامت فرسخ . و چيز ناقص و ناتمام .
آخيه
(
xie
) ا . پ . هادى و رهنماى گله .
و ستايش . و لعاب و آب دهن . و حد و سرحد .
و سرزمين و حصار .
آد
(
d
) كلمهء حرف كه چون در آخر فعل درآيد دلالت بر دعا كرده صيغهء دعا بنا مىگردد مانند كناد و شنواد .
آد
(
dd
) ا . ع . غلبه و قوت .
آداب
(
d b
) ع . ج ادب .
آداب
(
d b
) ج ا . پ . - مأخوذ از تازى سلوك و رسوم و اطوار . و عادات نيك . و طريقهء رفتار و گفتار . و تحيات و تكريمات . و آداب فاضله : نام كتابى در لغت فارسى و عربى و هندى تأليف قاضى محمود دهلوى .
آدابگاه
(
d b - g h
) ا . پ . آنجاى از قصر سلاطين كه در آنجا به پادشاه تعظيم مىكنند .