تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 99

مساهمون:

ص٩٩
قوس و حوت و جوزا و سنبله .

اجساد

(
ajs d
) ج ا . پ - مأخوذ از تازى - جسدها و بدنها و كالبدها .

اجساد

(
ejs d
) م . ع . رنگ كردن به زعفران و مانند آن . و ملصق گردانيدن به تن جامه را .

اجسام

(
ajs m
) ع . ج جسم (
jesm
) .

اجسام

(
ajs m
) ج ا . پ - مأخوذ از تازى - هر چيزى كه داراى طول و عرض و عمق باشد .

اجسام

(
ejs m
) م . ع . خطير و دشوار شدن كار مهم .

اجسر

(
ajsor
) ع . ج جسر (
jasr
) .

اجسم

(
ajsam
) ص . ع . تناور . و بزرگ .

اجسئنان

(
ejsen n
) م . ع . اجسان اجسئنانا : صلب و سخت گرديد .

اجش

(
ajacc
) ص . ع . درشت آواز از مردم و از اسب و جز آن و يق سحاب اجش الرعد و فرس اجش الصوت . وا . يكى از آوازهاى درشت . و گران كه از خيشوم برآرند و بدان لحن سازند .

اجشاء

(
ajc '
) ع . ج جش (
jac '
) .

اجشاش

(
ejc c
) م . ع . كبيده كردن گندم . اجشه : كوفت آن را . و شكست .

اجشام

(
ejc m
) م . ع . اجشمنى الامر اجشاما : تكليف كرد مرا بر آن كار .

اجشر

(
ajcar
) ص . ع . آنكه در سينه‌اش خشونت و در آوازش درشتى بود .

اجشرة

(
ajcerat
) ع . ج جشير (
jacir
) .

اجط

(
ejt
) كلمه‌اى كه گوسپندان را بدان زجر كنند و برانند .

اجظاظ

(
ejz z
) م . ع . اجظ اجظاظا : تكبر كرد و سركشى نمود .

اجعاظ

(
ej z
) م . ع . گريختن و سخت دويدن يق مر مجعظا اى مسرعا يعدو عدوا شديدا . و اجعظه : راند آن را .

اجعاف

(
ej f
) م . ع . اجعفه اجعافا : بر زمين زد آن را .

اجعال

(
ej ' l
) م . ع . اجلعه جعلا . و اجعل الجعل له : مزد داد او را . و اجعل القدر : فرود آورد ديگ را از ديگ پايه با دستمال . و اجعلت الكلبة و غيرها : گشن خواه شد سگ ماده و جز ان و اجعل الماء : كوكال‌ناك گرديد آب .

اجعام

(
ej ' m
) م . ع . اجعمه اجعاما از بيخ بركند آن را . و اجعمت الارض اى كثر الحنك على نباتها فاكله و الجاه الى اصوله

اجعان

(
ej ' n
) م . ع . اجعن اجعانا : ستبر و درشت شد گوشت او .

اجعب

(
aj'ab
) ص . ع . كلان شكم و سست كار . و حيران و سرگردان و كاهل .

اجعم

(
aj'am
) ص . ع . آزمند و حريص . و آرزومند .

اجفاء

(
ejf '
) م . ع . چون مهموز باشد كفك انداختن يق اجفا الوادى و اجفات القدر . و اجفا الباب : بست در را . و اجفا الماشية : مانده گردانيد آن چاروا را . و اجفا بالشيى : انداخت آن چيز را . و اجفات البلاد : بىخير گرديدند اين شهرها . و چون واوى بود يق اجفى السرج عن فرسه . برداشت زين را از پشت اسب خود . و اجفاه . دور كرد او را و اجفى الماشية : مانده گردانيد آن چاروا را و چريدن نداد .

اجفار

(
ajf r
) ع . ج جفر (
jafr
) .

اجفار

(
ejf r
) م . ع . اجفر اجفارا : ناپديد گرديد . و اجفر عن المراة : باز ماند از جماع آن زن . و اجفر صاحبه : ترك ملاقات همدم خود كرد . و يق اجفرت ما كنت فيه : ترك كردم آنچه داشتم . و نيز اجفار : بازماندن فحل از گشنى . و گنده بو گرديدن مرد .

اجفال

(
ajf l
) ع . ج جفل (
jafl
) و (
jefl
) .

اجفال

(
ejfal
) م . ع . اجفلت الريح : تيز و تند وزيد باد . و اجفلت الريح بالتراب : بر باد داد خاك را و پرانيد . و اجفلت الظليم : رفت آن شتر مرغ بر زمين و شتافت . و اجفلت الظليم : شتابانيدم . و گريزانيدم آن شتر مرغ را ( لازم و متعدى ) . و اجفل القوم : بركنده شدند آن گروه و رفتند . فى حديث الحسن عليه السلام انه ذكر النار فاجفل مغشيا عليه اى خر على الارض .

اجفان

(
ajf n
) ع . ج جفن (
jafn
) .

اجفان

(
ejf n
) م . ع . اجفن اجفانا : بسيار جماع كرد .

اجفت

(
ajoft
) ا . پ . طاق - ضد جفت .

اجفلة

(
ajfalat
) ج ا . ع . گروه و جماعت يق جائوا اجفلة و از فلة و باجفلتهم و بازفلتهم : يعنى آمدند همهء آن گروه .

اجفلى

(
ajfal
) ا ج . ع . جماعت از هر چيز . و ا . مهمانى عام . مر . جفلى (
jafl
) .

اجفن

(
ajfon
) ع . ج جفن . (
jafn
) .

اجفئظاظ

(
ejfe'z z
) . و

اجفيظاظ

(
ejfiz z
) م . ع . اجفاظت الجيفة او اجفاظت الجيفة : برآماسيد آن مردار .

اجفيل

(
ejfil
) ص . ع . ترسنده و ترسو و بد دل . و شتر مرغى كه از هر چيز برمد . و كمانى كه تيرش دو رو رود . و زن كلان‌سال . و نيز اجفيل : سريع .

اجكال

(
ejk l
) م . ع . ستيزه و الحاح كردن در بيع و خريد و فروخت .

اجل

(
ajl
) م . ع . اجله اجلا ( از باب ضرب ) : دوا كرد درد گردن او را . و بند كرد