اثواب
(
asv b
) ع . ج ثوب .
اثواب
(
esv b
) م . ع . اثاب الحوض :
پرآب گردانيد آن حوض را . و اثابه الله : پاداش دهد او را خداى . و اثاب فلان : بشتافت فلان . و اثاب الرجل : فربه شد آن مرد پس از لاغرى از بيمارى . و اثاب الشيى : اعادهء آن چيز كرد .
اثوار
(
asv r
) ع . ج ثور .
اثوب
(
asvob
) و
اثوب
(
as'ob
) ع . ج ثوب .
اثوث
(
osus
) م . ع . اث اثاثا و اثاثة و اثوثا . مر . اثاث .
اثور
(
osur
) ع . ج اثر و اثر .
اثول
(
asval
) ص . ع . ديوانه و احمق و كم نصرت . و كمخير سستكار . و سسترو . و ديوانه . ج : ثول
اثول
(
osul
) ع . ج اثل .
اثول
(
osul
) م . ع . اثل اثولا ( از باب ضرب ) : بن گرفت . و استوار و محكم شد .
اثولال
(
esvel l
) م . ع . اثولت الشاة اثولالا : ثولاء گرديد آن گوسپند يعنى ديوانه شد .
اثوم
(
asum
) ص . ع . گناهكار . و دروغگوى .
اثون
(
assun
) ا . ع . تون . و آتشدان .
و كوره .
اثوياء
(
asvi '
) ع . ج ثوىّ .
اثى
(
asy
) م . ع . اثيت به و عليه اثاية و اثيا . مر . اثاية .
اثئار
(
esse r
) م . ع . اثارت منه اى اثتارت منه : قصاص يافتم از او .
اثيبج
(
osaybej
) ا . ع . مصغر اثبج .
مر . اثبج . و منه حديث اللعان ان جائت به اثيبج فهو لهلال بن امية .
اثيث
(
asis
) ص . ع . انبوه و بهم پيچيده .
و كلان سرين . ج : اثاث .
اثيثة
(
asisat
) ص . ع . مؤنث اثيث و زن كلان سرين . ج : اثاث و اثائث .
اثيداء
(
osayd '
) ا خ . ع . يك طرف از بازار عكاظ .
اثير
(
asir
) ا . پ . اشكى كه از اندوه و غصه جارى شود . و ا . كرهء آتش . و شمس . و آفتاب . و كرهء اثير . سپهر .
اثير
(
asir
) ص . ع . عالى . و بلند . و بر گزيده . و شريف . و پسنديده . و دوست مصاحب . و يار خالص . وا . جوهر شمشير . و سطح براق شمشير . و ا خ .
فلك . و كرهء نار . و اول ذى اثير : پيش از همه . و اولين مرتبه . و كثير اثير : از اتباع است . مصنف گويد : اين لغت مأخوذ از يونانى است كه بمعنى اشتعال و احتراق بود . و بدوا يونانيان آسمان را به اين اسم مىناميدند و بعد طبيعيين يونانى آن را اطلاق نمودند بر روح فرضى كه موافق عقيدهشان موجب حيات كليهء عالم بود . و جمعى ديگر يك سيالهء بسيار نافذ و با ارتجاعيتى را در طبيعت قائل شدند كه در همهء اجسام و افضيهء ما بين آنها نفوذ كرده و آثار حرارت و نور را به آن نسبت مىدادند . و لفط اترى كه در طبيعى اصطلاح كردهاند و مقصودشان جسمى است هوائى شكل و بسيط و سبك كه در طبقات مرتفع آتموسفر واقع شده و پر كرده است فضائى را كه در آن اجسام سماوى متحرك و در گردشاند مأخوذ از همين لفظ اثير يونانى است . و همچنين است لفظ اترى كه در كيميا اصطلاح نمودهاند . مر . اتر .
اثير
(
osayr
) ا . ع . مصغر اثر يعنى اثر كوچكى . و ا خ . نام طبيبى .
اثير
(
asir
) ا . پ . شرارهء آتش . و بومادران .
اثيرة
(
asirat
) ص . ع . ستورى كه در روى زمين باسم خود نشان بزرگ گذارد . و اثيرة ذى اثير : اول مرتبه و پيش از همه .
اثيل
(
asyal
) ص . ع . بعير اثيل : شتر بزرگ نره ج : ثيل .
اثيل
(
asil
) ص . ع . محكم بن . و استوار و مجد اثيل : بزرگى استوار .
اثيل
(
osayl
) ا خ . وادى در نزديكى مدينه كه نخلستان بسيار دارد .
اثيلة
(
osaylat
) ا خ . ذات الاثيلة :
نام موضعى .
اثيم
(
asim
) ص . ع . دروغگوى . و گناه كار . وا بسيار گناه كردن ( مبالغهء در مصدر است ) . و ا خ . لقب ابو جهل .
اثمة
(
asimat
) ا . مبالغهء در مصدر يعنى بسيار گناه كردن .
اثين
(
asin
) ص . ع . محكم بن و استوار .
و مشهور . و بزرگوار .
اثئية
(
osiyat
) ا ج . ع . جماعت و گروه .
و گروه انبوه .
اج
(
aj
) ص . پ . خرد و كوچك . وا .
درخت گز . و درخت كدو .
اج
(
oj
) ا . پ . شرط و رهن و گرو .
اج
(
ajj
) م . ع . اج الظليم اجا .
( از باب ضرب و نصر ) : دويد آن شترمرغ چنان كه از بال وى آواز برآمد . و مريؤج :
گذشت بشتاب . و اجج اجا ( از باب فتح ) :
حمله كرد بر دشمن . و اجت النار ( از باب نصر ) : زبانه زد آتش .
اجاء
(
aj '
) ا خ . ع . نام كوهى در عربستان .
و شهرى در مصر .
اجاء
(
ej '
) ا . ع . رنگى از رنگهاى اسب كه سرخى مايل به سياهى بود .
اجاءة
(
aj at
) ا خ . ع . نام موضعى .