* گردو
در كتب طب سنتى با نام عربى آن « جوز » نام برده مىشود . درخت گردو درختى است بزرگ و يك پايه ، گلهاى نر جداگانه به شكل شاتون دراز استوانهاى و آويزان و گلهاى ماده نيز جداگانه و منفرد يا گروهى در انتهاى شاخه جوان مربوط به سال رويش ظاهر مىشود . درخت گردو در مناطق معتدل خوب رشد مىكند . آب و هواى خيلى سرد و خشك را دوست ندارد ولى درخت كوهستان است . معمولًا از هر يكصد كيلو گرم گردو با پوست خشبى آن در حدود 30 - 35 كيلوگرم مغز گردو به دست مىآيد . « 1 » گردوى خشك ، آب و قندش كمتر از تازه و داراى ويتامينها و مواد معدنى و چربى است و از آن روغن و پروتئين استخراج مىگردد . ( اهالى بعضى دهات يزد از پروتئين و روغن گردو به جاى روغن استفاده كرده و نيروى بدنشان زياد مىشود ) . آنچه براى رشد كودكان لازم است تقريبا در گردو وجود دارد ( ويتامينهاى
A
و
D
، كلسيم ، مس ، فسفر ، آهن ) و اگر با پنير مخلوط شود ، تكميل مىگردد .
گردو براى بيماران قندى بهعلت كم داشتن گلوسيدها مؤثر است و كسانى كه كارهاى فكرى زياد دارند با فسفر گردو به شرطى كه تحمل هضمش را داشته باشند بهتر انجام وظيفه مىنمايند .
گردو براى كسانى كه ضعف دستگاه هاضمه داشته يا مبتلا به ورم رودهها باشند يا دچار ناراحتى كبد و نفريت چركى ( پيلو نفريت ) شدهاند يا چاق مىباشند خوردنش زيانآور است .
شصت گرم روغن گردو را چند شب جزو سالاد كرده بخورند دافع كرم كدو است و اگر آن را به محل آفتاب زدگى بمالند سودمند مىباشد .
خريدن مغز گردو ، كار غير بهداشتى بوده ، بهتر آن است كه گردو را با همان پوست چوبى خريده ، زمان نياز ، آن را شكسته و بخورند .
هامش
( 1 ) - معارف گياهى ، ج 1 ، ص 447 .