تخطي إلى المحتوى الرئيسي

دائرة المعارف بزرگ طب اسلامى ( فارسى ) — صفحة 95

مساهمون:

ص٩٥
گردوى مانده و كهنه بويژه اگر مغز شده و كهنه گرديده باشد ايجاد ناراحتيهاى حساسيتى مىنمايد . اگر مغز گردو را در ميان ماسه خشك بگذارند مدتى سالم مىماند و چنانچه خشك شده‌اش را با پوست در آب نمك نهاده و بجوشانند و يك شب در آب سرد و يك شب در شير بخيسانند تازه و خوشمزه خواهد شد .

گردو در روايات :

امير المؤمنين عليه السلام فرمود : خوردن گردو در گرمى سخت ، گرمى را در درون به هيجان و زخمها را در بدن به حركت درمىآورد و خوردن آن در زمستان كليه‌ها را گرم مىكند و سردى را دفع مىنمايد . « 1 » امام صادق عليه السلام فرمود : پنير و گردو در هر دو شفا هست و اگر از هم جدا شدند در هر يكى از آنها مرض موجود است . « 2 » امام صادق عليه السلام فرمود : چهار چيز چشم را نور مىبخشد و نفع دارند و ضرر ندارند . از آنها سؤال كردند ، فرمود : سعتر و نمك اگر با هم جمع شدند و نانخواه و گردو اگر جمع شدند ، گفته شد بر چه صلاحيت دارند اگر اين چهار چيز با هم جمع شدند ؟ فرمود : نانخواه و گردو بواسير را مىسوزانند و باد را دور مىنمايند ، رنگ را زيبا مىكنند و معده را زبر و درشت مىكنند و كليه‌ها را گرم نگه مىدارند . سعتر و نمك نيز بادها را دور مىسازند ، بسته شدن اجزاء بدن را باز مىكنند ، بلغم را مىسوزانند ، آب را به جريان مىاندازند ، بوى بدن را خوب مىنمايند ، معده را نرم مىكند ، بوى بد را از دهان مىبرند و بر نزديكى مىافزايند . « 3 »

گردو از رازى :

گردو گرمى زياد دارد و سبب بثورات دهان و ورم گلو مىشود و چون زياد خورده شود به دندانها نيز آسيب مىرساند به خصوص اگر مزاج ، استعداد اين عوارض را داشته
هامش
( 1 ) - محاسن ، ص 450 .
( 2 ) - محاسن ج 2 ، ص 497 .
( 3 ) - مكارم الاخلاق ، ص 218 .