دم‌كرده برگ خشك درخت انگور ( مو ) به مقدار بيست و پنج گرم در يك ليتر آب در مورد اسهال ، حبس البول و يرقان تعيين گرديده به شكل محلول ورم چشم را معالجه و درمان مىكند . « 4 » قسمت‌هاى مختلف درخت انگور مصرف طبى دارد . برگ آن مقوى ، قابض و مدر است . دم‌كرده آن را در اسهال و شكم روشها ، خونريزيها ، اشكال در دفع ادرار ، نقرس ، يرقان ، ناراحتىهاى بلوغ و يائسگى زنان و برافروختگى صورت مصرف كرده‌اند . قطرات مترشح از شاخه مو را كه پس از قطع ، به دست مىآيد « گريه مو » خوانده و در بيماريهاى پوستى ، تبخال و بيماريهاى چشم موضعا و در دفع سنگهاى كليوى به شكل خوراكى تجويز مىكرده‌اند . انگور را در يبوست‌ها ، التهاب معده و روده‌ها ، سياه سرفه ، سل ، خنازير ، نقرس و كم‌خونيها مفيد دانسته‌اند . « 1 » گرد برگهاى جوان و خشك شده مو ، اثر زياد در رفع خونرويها مانند خونريزيهاى رحمى و خون آمدن از بينى دارد . شيره جوانه‌هاى تازه مو را پس از تبخير ، به كمك الكل به‌صورت عصاره درآورده مجددا تبخير مىكنند . مصرف شيره پيچكهاى جوان و سبز مو ، در رفع خونرويهاى داخلى ، مخصوصا اخلاط خونى ، اسهال يا دسانتريهاى خونى ، در طب عوام معمول است . گريه مو در رفع بيماريهاى جلدى و نيز مصارف داخلى جهت دفع سنگ كليه مصرف دارد . « 2 »