* موز
موسى صنعانى گويد : حضور امام ابى الحسن ثانى عليه السلام در منى رفتيم ابو جعفر را در روى پاى خود نشانده و موز را پوست مىكند و به ايشان مىخوراند . « 1 » ابى سامه گويد : وارد منزل امام صادق عليه السلام شديم ظرف موز را به نزديك ما آورد و خورديم . « 2 » دانشمندان مىگويند كه موز تقويت كننده نيروى توالد است ؛ زيرا اين ميوه از وجود املاح كلسيم ، فسفر ، پتاسيم ، آهن و منيزيم غنى است كه در تأمين مواد معدنى مورد نياز بدن نقشى عمده دارد . بهعلاوه ويتامينهايى كه در ساير ميوهها موجود است از قبيل ويتامين
A
، 1
B
، 2
B
، 6
B
،
C
و
P
در آن نيز موجود است .
موز براى سوء هاضمه و يبوست و تقويت كودكان تجويز مىشود و ارزش غذايى موز از لحاظ پيريدوكسين برابر يك جگر گوساله است و ارزش غذايى ويتامينهاى گروه
B
آن را ملاحظه فرموديد كه بالا است .
مواد بياض البيضى موز آلرژى ايجاد مىكند و چون كلسترل و سديم آن كم است براى كسانى كه ناراحتى قلبى و كليوى دارند مفيد است . آهن موز دو برابر آهن در يك سيب و به آسانى مبدل به هموگلوبين مىشود و آدمى را از كمخونى نجات مىدهد .
موز بهواسطه اينكه ويتامينهايش غليظ و متراكم نيست امتياز دارد . وقتى پوست موز خال سياه پيدا كرد ، علامت آن است كه مقدارى از قند خود را از دست داده است .
به كودكان مبتلا به سوء هاضمه مىتوان موز داد . ارزش غذايى موز از لحاظ فسفر و آهن و كلسيم برابر 40 گرم آرد سفيد گندم مىباشد ، در صورتى كه يد و كلر موز سه برابر
يد و كلر آرد مذكور است و مس آن چهار برابر و منيزيم آن پنج برابر است . موز قليائيت خون را بالا مىبرد .
موز خشك شده ويتامين
C
خود را از دست داده و فقط موز سبز و سياه شده را نبايد خورد .
هامش
( 1 ) - گلها و گياهان شفابخش ، ص 224 .
( 2 ) - محاسن ، ج 2 ، ص 555 .