ارجانى گويد : ترنگبين گرم است در درجه اول و در خشكى حلق و سر و سينه و شش و سرفه را دافع است و نفخ شكم و باد را تحليل مىكند . اين خاصيت در وقتى متقارب بود به حسب تفاوتى كه در درختى باشد كه ترنگبين افتاده است . « 1 »
* مو
برگ مو برونشيتهاى مزمن را معالجه مىكند و در مورد گريپ يا عفونتهاى روده ،
ضدعفونى كننده گرانبها و پُرقيمتى است . مقدار مصرفى آن طبق متد دكتر گيلوردهاوزر متخصص نامى غذاشناسى چهار گرم برگ خشك آن در يك ليوان آبجوش دمكرده دو تا سه فنجان در روز تجويز نموده است . « 1 »
[ مشخصات ]
مو درختچهاى است كه بوتهاش داراى برگهاى پهن و ساقههاى نازك بلند كه به مجاور خود مىپيچد و بالا مىرود ، ميوهاش كه انگور است ليطف و شيرين ، دانههاى آن در خوشه قرار دارد ، نارس آن ترش مزه و سبزرنگ است و آن را غوره مىگويند .
[ خواص ]
در ميان كُردان دمكرده برگهاى آن را براى رفع اسهال ، زردى ، نازائى زنان و آب غوره را براى تصفيه خون و آب انگور را براى دفع يبوست و درد مفاصل به مصرف مىرسانند . « 2 » قسمت مورد استفاده مو ، برگ ، شيره گياهى و ميوه آن است . برگ آن در طب عوام بهعنوان تقويت دهنده ، و در موارد اسهال مزمن ، رعاف و غيره مصرف مىشود . طعم آن قابض و كمى اسيدى است و آن نيز بهعلت وجود تانن و بىتارترات پتاسيم موجود در آن است . ساقه اين گياه اگر قطع شود ، شيره بى رنگ و زلالى از آن خارج مىشود كه سابقا در بيماريهاى جلدى مصرف مىگرديد . « 3 »
هامش
( 1 ) - تحفه حكيم ، ص 671 .
( 1 ) - گلها و گياهان شفابخش ، ص 65 .
( 2 ) - طب سنتى در ميان كُردان ، ص 159
( 3 ) - گياهان دارويى ، دكتر على زرگرى ، ج 1 .