تخطي إلى المحتوى الرئيسي

دائرة المعارف بزرگ طب اسلامى ( فارسى ) — صفحة 172

مساهمون:

ص١٧٢

نرم كننده سينه است خاكستر آن را با روغن مخلوط كرده براى التيام زخم به كار مىبرند در مورد ناراحتىهاى اسهال و وبائى و خونريزى از بينى و براى التيام زخم پنجه‌هاى خرس و ببر كاربرد دارد ، براى كاهش تب مفيد است . « 1 » جاورس اسهال مفرط را سود كند و بول را كه در مثانه محتقن شود براند و اگر بر عضوى جراحت‌تر پيدا شود جاورس يا گاورس را تر كند و بر آن موضع بنهد سود دارد . « 2 » جاورس به شيرازى الم وگال گويند يا دژگال . قابض بوده و مجفف ، شكم را ببندد و بول براند . « 3 » از غله‌هاى معروف است . جاورس در عربى جاوزن گفته شده . ضررش : مسدد و بادآور است . رنگش : بور است . ذائقه‌اش : بىمزه است . مقدار خوراك : به اندازه هضم . مصلحش : روغن و شير و شكر است . بدلش : سياه دانه مقدار خوراك 60 گرم مىباشد .

* جاوشير

تعريف :

شيخ مىفرمايد : جاوشير برگ درختچه‌اى است كه از زمين دور نمىشود . به برگ انجير شبيه و بسيار سبز رنگ و پنج گوش و اجزاى متقطع و مستدير دارد . ساق اين گياه به اندازه خيار چنبر بلند مىشود و كركى دارد كه به گرد شبيه است . برگهايش بسيار كوچك است و بر سر ساقه‌اش تاج گلى هست كه به تاج گل شبت مىماند .
هامش
( 1 ) - معارف گياهى ، ج 1 ، ص 311 - 314 .
( 2 ) - صيدنه ، ص 808 .
( 3 ) - طب النبى و الائمه ، ص 176 .