است . « 1 » گاورس قسمى از ارزن است كه دانه‌هايش درشت‌تر و پوستش زبرتر است . در برخى از كتب ارزن را مترادف با گاورس داشته‌اند . « 2 » روايت : ايوب بن نوح گويد : يكى از ياران امام ابى الحسن الرضا عليه السلام با آن حضرت هريسه ( خوراك و معجونى است ) با جاورس مىخورد ، امام عليه السلام فرمود : آگاه باشيد اين غذايى است كه سنگينى و ناراحتى در آن نيست چون خوشم مىآيد دستور دادم برايم اين غذا را درست كنند و جاورس با شير مفيدتر و در معده نرم‌تر است . ابن كثير گويد : شكمم آزاد شده بود از امام صادق عليه السلام پرسيدم فرمود : سويق جاورس ( گاورس ) را با آب زيره مخلوط كن بخور همانطور كردم شكمم خوب شد و عافيت يافتم . « 3 » عن ابن كثير قال : انطلق بطنى فأمرنى أبو عبد الله عليه السلام أن آخذ سويق الجاورس بماء الكمون ففعلت فامسك بطنى و عوفيت . مزاج : گرم و خشك در درجه دوم و نزد بعضىها سرد و خشك است .

مدر بول ، قابض اسهال و اضافه بر اين مسقط جنين است و گرم كرده‌اش را استعمال نمايند نافع بواسير و نفخ است . « 4 » اسم طبى آن

مىباشد . « 5 » قابض و دير هضم ، رطوبت زياد را خشك مىكند ضمادش را با سركه بر سر مالند