دائرة المعارف بزرگ طب اسلامى ( فارسى ) — صفحة 572

وارد مىشده است . در استعمال خارجى مىتواند به مصارفى شبيه روغن بادام شيرين برسد . پسته با بادام شيرين ، بهمن سفيد و نيز بهمن سرخ و ثعلب مصرى و مصطكى ، صمغ كتيرا ، صمغ عربى ، مغز گردو ، تخم شلغم ، تخم هويج در عسل مربا درست كرده براى قوت مخصوص براى غليظ كردن منى زياد مفيد است . فارسى اين ميوه پسته است اعراب آن را معرب كرده فستق گويند و فرنگىها پيستاش خطاب مىكنند . مغز ميوه پسته زياد كننده و مقوى شهوت است وجهت تقويت ذهن و حافظه تجويز مىشود . درمان سرفه ، مقوى قلب و ضد خفقان است . برعكس ساير آجيل‌ها در معده توليد تخمه نمىكند بلكه از پيچش معده جلوگيرى كرده و سردى كبد را معالجه مىكند گرفتگى كبد و كيسه صفرا را باز مىكند و در حقيقت كبد را زهكشى مىنمايد و درد آن را تسكين مىدهد و با اينكه غذاييت زيادى ندارد اشخاص لاغر و ضعيف را چاق مىكند ولى باعث چاقى مفرط و بىتناسب نمىشود . اگر مغز پسته با پوست الوانى كه روى آن است خورده شود يرقان را درمان مىكند و ورم طحال را از بين مىبرد و پادزهر سموم بخصوص نيش حشرات مىباشد . مغز پسته براى درمان جوش‌هايى است كه معمولا در دهان مىزند . از قى و سكسكه جلوگيرى مىكند اسهال و تشنگى را بر طرف مىكند مغز پسته با الكل پادزهر سم عقرب و ساير حشرات است . روغن پسته در عطرسازى مصرف فراوان دارد . ماليدن مخلوط آن با مشك جهت درمان لقوه و تقويت حافظه توصيه شده است و چكاندن آن در دماغ ، آن را پاك مىكند . « 1 » مغز پسته از نظر طبيعت طبق نظر حكماى طب سنتى گرم و خشك است وعده‌اى آن را گرم و كمى تر مىدانند . پوسته سبز خارجى ميوه پسته سرد و خشك است . اگر پوست سفيد سخت آن را در آب بجوشانند و در جوشانده آن بنشينند براى مقعد بيرون آمده