( 1 )
فصل
قطب راوندى رحمه اللَّه [ 1 ] ، از ابى عبيدة بن عبد اللَّه بن مسعود ، از پدرش
هامش
[ 1 ] قطب راوندى شيخ جليل عالم فاضل متبحّر ابو الحسن سعيد بن هبة اللَّه راوندى صاحب مؤلّفات فائقه است چون « شرح نهج البلاغه » و كتاب « خرائج و جرائح » و كتاب « دعوات » كه اين روايت از آن نقل شده است ، گويد : در روايتى است كه خداى تعالى به موسى فرمود : هرگز كارى كردى ؟ عرض كرد : برايت نماز خواندم و روزه داشتم و صدقه دادم و ذكر گفتم ، خداى تبارك و تعالى فرمود : نماز ، برهان تو است ؛ و روزه سپر دوزخ تو است ؛ و صدقه ، سايبان ؛ و ذكر ، چراغ تو است ؛ براى من چه كردى ؟ موسى عرض كرد : مرا به عملى كه از آن تو است رهنمائى كن ، خدا فرمود : بخاطر من ، با دشمنم دشمنى ، و با دوستم دوستى كردى ؟ موسى ( ع ) دانست كه افضل اعمال ، حبّ فى اللَّه و بغض فى اللَّه است ، و بدان اشاره كرده است . امام رضا ( ع ) در نامهء خود كه فرموده : دوستدار آل محمد باش گرچه فاسقى ، و دوستداران آل محمد را دوست دار اگر چه فاسق باشند . و از احاديث نادر اين است كه اين نامه اكنون نزد يكى از اهل « كرمند » اصفهان است و داستانش اين است كه يكى از اهالى آن ده در موقع مسافرت امام رضا ( ع ) از مدينه به خراسان ، جمّال آن حضرت بوده و هنگام مراجعت به او عرض كرده : يا بن رسول اللَّه ، از خود از خطّ خود تبرّكى به من مرحمت كن ، و آن مرد سنّى بوده و حضرت آن نوشته را به او داده .
قطب راوندى ظهر چهارشنبه 14 شوّال 573 وفات كرده است و قبرش در قم و جوار قبر فاطمهء معصومه است و محلّ نزول فيوضات سبحانيّه و در صحن جديد واقع است و به گمانم در لوح قبرش تاريخ وفات او را 548 نوشته و اين اشتباه است زيرا او در 562 از جمع فقه قرآن فارغ شده ؛ « راوند » شهر كوچكى است نزديك كاشان و اصفهان .