غرائب الأمصار » گفته : در قبلهء شهر دمشق به فاصلهء يك فرسخ ، زيارتگاه امّ كلثوم دختر على بن أبى طالب ( ع ) است از فاطمه ( ع ) و گفتهاند نامش زينب است و پيغمبر ( ص ) براى شباهت او به خالهاش ام كلثوم دختر او ، او را امّ كلثوم كنيه نهاد ، در اين زيارتگاه مسجد بزرگى است و اطراف آن مساكن است و اوقافى دارد و اهل دمشق آن را « قبرست امّ كلثوم » مىنامند . سيّد ( ره ) گويد :
راجع به سر حسين ( ع ) روايت شده كه به كربلا برگردانيدند و به تن شريفش پيوستند و عمل طائفهء شيعه بر اين پايه است و اقوال بسيار ديگرى هم دربارهء آن نقل شده كه از ذكر آن براى شرط اختصار خوددارى شد .
( 1 ) مىگويم : اقوال در محل دفن سر مقدس مختلف است ، جمعى گويند : يزيد او را نزد عمرو بن سعيد بن عاص عامل مدينه فرستاد و عمرو گفت : كاش آن را برايم نمىفرستاد و دستور داد در بقيع دفن شد ، و گفتهاند : در خزانهء يزيد بود تا منصور بن جمهور آن را گشود و سر را در سبد سرخى يافت كه هنوز اثر خضاب سواد در آن بود و آن را در « باب الفراديس » دمشق دفن كرد ، و گفتهاند كه : سليمان بن عبد الملك آن را در خزانهء يزيد يافت و پنج پارچهء كفن ديبا بر آن پوشانيد و با جمعى از اصحاب خود بر آن نماز خواند و او را به خاك سپرد ، و مشهور نزد علماى اماميه اين است كه با تن شريف بوسيلهء امام چهارم دفن شده و يا در مدفن امير المؤمنين ( ع ) دفن شده است چنانچه در اخبار بسيارى است . ( 2 ) ابن شهر آشوب گويد : سيّد مرتضى در يكى از رسالههاى خود گفته : سر حسين ( ع ) از شام به كربلا برگردانيده شد و به بدن پيوست ، و طوسى زيارت اربعين را از اينجا دانسته ، و در « تاريخ حبيب السير » است كه : يزيد همهء سرهاى شهداء را به
نفس المهموم ( در كربلا چه گذشت ) ( فارسي ) — صفحة 595
مساهمون: الشيخ عباس القمي
ص٥٩٥