تخطي إلى المحتوى الرئيسي

نفس المهموم ( در كربلا چه گذشت ) ( فارسي ) — صفحة 58

مساهمون:

ص٥٨
آمرزش مىخواهد . ( 1 ) 6 - با پيوست سند به شيخ جليل رئيس المحدثين محمد بن على بن بابويه قمى با سند از امام رضا ( ع ) كه فرمود : هر كه مصيبت ما را ياد كند و براى آنچه به ما كردند بگريد ، روز قيامت در درجهء ما با ما است و هر كه ياد مصيبت ما كند و بگريد و بگرياند ، روزى كه ديده‌ها گريان است چشمش نگريد و هر كه در مجلسى نشيند كه ترويج ما باشد ، روزى كه دلها بميرند دل زنده باشد . ( 2 ) 7 - به سند خودم تا شيخ الطائفه ابى جعفر طوسى ، از مفيد ، از ابن قولويه ، از پدرش ، از سعد ، از برقى ، از سليمان بن مسلم كندى ، از ابن غزوان ، از عيسى بن ابى منصور ، از ابان بن تغلب ، از امام ششم فرمود : آه غمگين در ستم بر ما تسبيح است ، و توجه به ما عبادت است و راز نگهدارى ما جهاد در راه خدا است ؛ سپس خود امام ششم فرمود : بايد اين حديث را با طلا نگاشت . ( 3 ) 8 - با سند تا شيخ فقيه ابى القاسم جعفر بن قولويه به سند وى ، از ابن خارجه ، از امام ششم كه فرمود : حسين ( ع ) فرمود : من كشتهء گريه‌ام ، گرفتار كشته شدم و بر خدا است كه گرفتارى نزدم نيايد جز آنكه خدا او را خرسند به خاندانش برگرداند . ( 4 ) 9 - پيوست سند تا شيخ الطائفه است ، از ابى عمرو عثمان دقاق ، از جعفر بن محمد بن مالك ، از احمد بن يحيى ازدى ، از مخول بن ابراهيم ، از ربيع بن منذر ، از پدرش ، از حسين بن على ( ع ) فرمود : هيچ بندهء خدا نيست كه براى ما اشكى بريزد يا چشمى تر كند جز آنكه خدا يك دورانى او را در بهشت جاى دهد ؛ احمد بن يحيى ازدى گويد : حسين ( ع ) را در خواب ديدم ، حديث را از وى
نفس المهموم ( در كربلا چه گذشت ) ( فارسي ) — صفحة 58 | الشيخ عباس القمي / محمد باقر كمره اى