رحمت خود مخصوص گردانيد .
اى مسمع ، از روزى كه امير المؤمنين ( ع ) كشته شد ، زمين و آسمان به دلسوزى ما گريانند و فرشتگان بيشتر گريه كنند و از آنگاه كه كشته شديم اشك ديدهء فرشتگان نخشكيده يا كسى نيست كه براى ما دلسوزى كند و بگريد بر آنچه كشيديم جز آنكه هنوز اشك ديدهاش نريخته خدايش رحمت كند و اشكى كه بر گونهء او روان شود اگر يك قطرهاش در دوزخ افتد آن را چنان خاموش كند كه سوزش نداشته باشد و آنكه براى ما داغدار باشد هنگام مرگ كه ما را بيند چنان شاد شود كه شادى از دلش نرود تا بر سر حوض به ما رسد ، كوثر هم از ورود دوست ما خرسند شود و آن قدر به كامش خوشمزه آيد كه نخواهد از سر آن برگردد .
( 1 ) 5 - با پيوست سند به شيخ ابو القاسم جعفر بن قولويه قمى به سندش از عبد اللَّه بن بكر در حديث طولانى گويد : با امام ششم به حج مىرفتم ، به او گفتم :
يا بن رسول اللَّه اگر قبر حسين بن على را بشكافند ، در قبرش چيزى باشد ؟
فرمود : اى پسر بكر ، چه پرسش بزرگى كردى ! ! حسين بن على با پدر و مادر و برادرش در منزل رسول خدايند و با او همخور و خرسندند و او در يمين عرش است ، بدان چسبيده و مىگويد : پروردگارا آنچه به من وعده دادى انجام ده و به زائرين خود مىنگرد و به نام آنان و پدرانشان و آنچه در بنه دارند عارفتر است از خود آنان به فرزندشان و به گريهكننده خود نظر دارد و براى او بىنيازى خواهد و آمرزش طلبد و گويد : اى گريهكننده ، اگر آنچه را خدا برايت آماده كرده مىدانستى ، بيش از آنچه غمينى ، خرسند بودى ، و براى هر گناه و خطاى او
نفس المهموم ( در كربلا چه گذشت ) ( فارسي ) — صفحة 57
مساهمون: الشيخ عباس القمي
ص٥٧