موضع سر جدّم حسين ( ع ) است ، چون از كربلا آمدند آن را در اينجا نهادند و از اينجا نزد عبيد اللَّه لعين بردند .
( 1 ) شيخ فقهاء عظام صاحب « جواهر الكلام » گفته است : ممكن است اينجا مدفن رأس شريف باشد . . . تا آخر كلامش كه نمىخواهم آن را نقل كنم ، و مورد تعجّب من است كه چگونه آن را نقل كرده است ؟
( 2 ) امّا « مشهد الرأس الشريف » در « عسقلان » طبق بعضى از كتب معروف است . بدان كه نزديك « حلب » زيارتگاهى است به نام « مشهد السقط » كه بر كوه « جوشن » واقع است و آن كوهى است مشرف بر حلب كه در غرب آن ، گورستان و زيارتگاههاى شيعه است و از آن جمله مقبرهء ابن شهر آشوب صاحب « مناقب » است و مقبرهء احمد بن منير عاملى كه شرح حالش در « أمل الآمل » است و من هم در « فوائد رضويه » ذكر كردهام .
( 3 ) حموى در « معجم البلدان » گويد : « جوشن » كوهى است در غرب حلب كه معدن مس سرخ داشته و گويند از زمانى كه اسيران خاندان حسين ( ع ) را بر آن عبور دادند باطل شده چون يكى از زنان آن حضرت آبستن بود و در آنجا سقط كرد و از كارگران آن كوه نان و آبى خواست ، به او دشنام دادند و چيزى ندادند و بر آنها نفرين كرد و تاكنون هر كه در آن كار كند سودى نبرد و در سمت قبلهء كوه ، زيارتگاهى است به نام « مشهد السقط » و آن را « مشهد الدكه » هم مىخوانند و آن سقط را محسن بن حسين ناميدند و به حق بايد گفت :
بدين نام بنگر كه او را رسد * ز دست اواخر چنو از اوائل