( 1 ) و اما زيارتگاه « حماة » در بعضى كتب از برخى ارباب مقاتل نقل شده است كه گفته : من در سفر حج به « حماة » رسيدم و ميان باغات آنجا به مسجدى برخوردم كه آن را « مسجد الحسين » مىخواندند ؛ گويد : وارد مسجد شدم و در يكى از ساختمانهايش پردهاى به ديوار آويخته بود ، پرده را بالا زدم و پشت آن سنگ مورّبى نصب بود كه جاى گردنى بر آن فرورفتگى داشت و خون خشكى در آن نمايان بود ، و از يكى از خادمان مسجد پرسيدم : اين سنگ و اين اثر خون چيست ؟ گفت : اين سنگى است كه حاملين سر حسين ( ع ) به شام ، آن سر را روى آن نهادهاند و نقش گرفته است . . . الخ [ 1 ] .
( 2 ) اما مشهد الرأس « حمص » را در جائى نديدم چنانچه از مشهد الرأس كربلا و عسقلان هم خبرى نيست ، آرى در كنار درب شمالى صحن امام حسين ( ع ) مسجدى است به نام « مسجد رأس الحسين » و در پشت كوفه نزد قائم الغرى مسجدى است به نام مسجد « حنّانه » كه زيارت حسين ( ع ) به مناسبت آنكه سرش را در آنجا نهادند مستحبّ است .
( 3 ) مفيد و سيّد و شهيد در باب زيارت امير المؤمنين ( ع ) گفتهاند : چون به علم كه حنانه است رسيدى آنجا دو ركعت نماز بخوان ؛ محمد بن ابى عمير ، از مفضل بن عمر روايت كرده كه : امام صادق ( ع ) به ستون خم راه غرى گذشت و در آنجا دو ركعت نماز خواند ، به او گفتند : اين چه نمازى است ؟ فرمود : اينجا
هامش
[ 1 ] در « كامل بهائى » است كه : حاملان سر حسين ( ع ) مىترسيدند كه قبائل عرب بر آنها بشورند و سر را از آنها بگيرند ، از اين رو بيراهه مىرفتند و چون به قبيلهاى برمىخوردند و آذوقه از آنها مىخواستند ، مىگفتند : اين سر يك خارجى است .