و نامرئى كه امام با آن مقام بزرگى كه دارد به طور مكاشفه بر آن مطّلع مىگردد .
( 1 ) در ضمن احتجاجات حضرت رضا ( ع ) بر واقفه است كه على بن ابى حمزه بر او اعتراض كرد : از پدرانت براى ما روايت شده است كه متصدّى جنازهء امام ، جز امام نباشد ( چون واقفه منكر امامت حضرت رضا ( ع ) بودند و در وقت وفات موسى بن جعفر ( ع ) ، آن حضرت در مدينه بود و جنازهء پدرش زير نظر دژخيمان هارون در بغداد به خاك رفت ، مىگفتند : اگر حضرت رضا ( ع ) امام بود بايد در دفن و كفن پدر شركت كند و چون شركت نكرده ، امام نباشد ) امام هشتم ( ع ) در جوابش فرمود : بگو بدانم كه متصدّى دفن امام حسين ( ع ) چه كسى بود ؟ امام بود يا ديگرى ؟ گفت متصدّى آن ، على بن الحسين ( ع ) بود . فرمود : على بن الحسين كجا بود ؟ او در كوفه زير دست عبيد اللَّه زندانى بود ؟ گفت : چنانچه ندانستند ، بيرون شد و متصدّى امر پدر گرديد و برگشت . امام هشتم ( ع ) فرمود :
آن كه على بن الحسين ( ع ) را توانا كرد كه به كربلا آيد و متصدّى كار پدرش گردد ، صاحب امامت را توانا مىتواند كرد كه به بغداد آيد و متصدّى دفن پدر گردد با آنكه در زندان و اسيرى هم نبوده است .
[ رمز 96 ] يكى از مقامات بلند عرفانى خلع جسد عنصرى است و فعاليت با جسد مثالى كه يكى از پردههاى هستى نامرئى وجود بشر است و چون
نفس المهموم ( در كربلا چه گذشت ) ( فارسي ) — صفحة 497
مساهمون: الشيخ عباس القمي
ص٤٩٧