بود و عذاب اليم انتقام آخرت آنها است ؛ پناه بر خدا .
( 1 ) سپس جنگيد تا زخمهاى بزرگ به او رسيد كه صاحب « مناقب » و سيّد ( ره ) آنها را هفتاد و دو شمردهاند ؛ و ابن شهر آشوب از ابو مخنف از امام ششم ( ع ) روايت كرده است كه : در تن حسين ( ع ) سى و سه نشست نيزه و سى و چهار برش شمشير جستيم ؛ و از امام پنجم ( ع ) روايت است كه : حسين ( ع ) زخم برداشت و سيصد و بيست و چند نشست نيزه و برش شمشير و جاى تير در او يافت شد ؛ در روايتى سيصد و شصت زخم و در قولى سى و سه ضربت و تا هزار و سيصد زخم هم گفتهاند و به اندازهاى تير بر زرهش نشسته بود كه مانند تيرهاى تن قنفذ مىنمود و روايت شده : همهء اين زخمها در قسمت جلوى بدنش بود .
[ رمز 81 ] ظاهر اين است كه زخمهاى تا هفتاد و چند در حال جنگ بر بدن مباركش وارد شده و زخمهاى تا هزار و نهصد پس از آن بوده كه آن حضرت از اسب به روى زمين افتاده و لشكر بىرحم كوفه تا هزار و نهصد زخم روى زخم بر بدن آن حضرت وارد ساخته باشند و هزار و نهصد حربه بر بدن او به كار رفته باشد .
( 2 ) گفتهاند : نبرد ، او را ناتوان ساخت و درنگى براى آسايش ايستاد ، در اين ميان سنگى به پيشانيش رسيد و جامه بالا برد خون را پاك كند ، تير سه پرهء
نفس المهموم ( در كربلا چه گذشت ) ( فارسي ) — صفحة 451
مساهمون: الشيخ عباس القمي
ص٤٥١