بيش از اينها هم تواند درك كرد .
( 1 ) علّامهء مجلسى در « جلاء » گفته : آن حضرت بار ديگر با اهل بيت وداع كرد و آنها را به صبر سفارش نمود و وعدهء ثواب و اجر به آنها داد و فرمود :
روپوش به بر كنيد و آمادهء بلا باشيد و بدانيد كه خدا نگهدار و حامى شما است و شما را از شرّ دشمنان نجات دهد و عاقبت شما را به خير كند و دشمنان شما را به انواع بلاها عذاب كند و نعمت و كرامت فراوان در برابر اين بلاها به شما بدهد ، شكايت نكنيد و آنچه از قدر شما بكاهد به زبان نياوريد .
[ رمز 79 ] از اين بيانات نهائى امام ( ع ) معلوم شود كه سرانجام شهادت خود را به خوبى مىدانسته و مصونيت اهل بيت او پس از شهادت در زير دست اين مردم نابكار بر او روشن بوده و از اين بابت نگرانى نداشته است و اين خود يكى از كرامات و معجزات باهرهء آن حضرت بشمار است .
( 2 ) در « بحار » است كه : أبو الفرج گويد : حسين ( ع ) دنبال آب مىرفت و شمر به او مىگفت : بر سر آب نروى تا به آتش روى ، مردى به او گفت : اى حسين ، فرات را نبينى كه چون شكم ماهيان موج مىزند ، به خدا از آن نچشى تا از تشنگى بميرى ؛ حسين ( ع ) فرمود : بار خدايا ، او را از تشنگى بكش . گويد : چون آن مرد فرياد مىزد : به من آب دهيد ، آبش مىدادند و مىنوشيد تا از دهنش بيرون
نفس المهموم ( در كربلا چه گذشت ) ( فارسي ) — صفحة 449
مساهمون: الشيخ عباس القمي
ص٤٤٩