[ رمز 34 ] تأثير دعوت و عاقبتسنجى راستى نبايد تصور كرد كه امام ( ع ) براى خاطر حفظ جان خود نزد عبيد اللَّه جعفى رفته ، به او براى نجات خود در برابر لشكر انبوه كوفه اميدوار بوده با آنكه خود بارها آمادگى براى شهادت را اعلام كرده و مردمى را از دور خود پراكنده نموده بلكه مىخواسته به او درسى دهد و او را از ميدان نبرد كربلا بر كنار سازد و به اندازهاى او را تحت تأثير قرار دهد كه در آينده ، يك فرد شورشى آماده و مؤثر در محيط حكومت بنى اميه بجا گذارد و از نژاد او شيعيانى مخلص به بار آرد كه دهها سال بعد به ترويج مذهب بگمارد و دور فرزندش امام صادق ( ع ) به تحصيل حقائق پردازند و كتاب و رسالهء مذهبى براى شيعه تهيه كنند .
( 1 )
فصل
شيخ ما صدوق ( ره ) به سند خود از عمرو بن قيس مشرقى روايت كرده گويد : من و پسر عمّم در قصر بنى مقاتل خدمت حسين ( ع ) رسيديم و بر او سلام