در تشريح ، در تشريح مرضى
( Anatomie pathologique )
در تشريح مقايسهء
( Anatomie comparee )
در تشريح فلسفى
( Anatomie philosophique )
در فيزيولوژى ، در پاتولوژى در تراپوتيك و فارماكودينامى و غيره و غيره و نيز در ساير علوم و فنون آنقدر از اين نمونهها هست كه دربارهء آنها بايد كتابها نوشت . اگر مثلا بكتاب
Dorvault
كه يگ كتاب رسمى داروسازى است مراجعه كنيم هزاران نمونه خواهيم ديد كه از آثار قدما است و بعضى از آنها واقعا عجيب است زيرا حتى علم شيمى و تجزيههاى دقيق شيميائى كه مدت چند قرن است در طب جديد نفوذ پيدا كرده با تمام قدرت علمى خود هنوز نتوانسته است آنها را تغيير داده و در صحت گفتار حكماى قديم شك و ترديد روا دارد . در اواخر قرن نوزدهم ميلادى 179 نفر از دانشمندان بزرگ كشور فرانسه به رياست
Dechambre
كه يكى از محققين و دانشمندان معروف است يگ دائرةالمعارف 100 جلدى در رشتههاى مختلف دانش پزشكى تنظيم كردند . دشامبر كه در طب قديم ايران و يونان تحقيقات بليغى دارد مقالاتى در اين دائرةالمعارف نوشته كه از هر لحاظ جالب توجه و مورد استناد ما مىباشد در مقالهء مربوط به مزاج
( Temperament )
مىنويسد : « اصول علمى حكماى قديم حتّى آنها كه در مقابل تئوريهاى جديد علمى