« در سال 1976 درمان ديابت با عدم توفيق همراه و عوارض قلب و عروق پيوسته در تزايد بوده است . هماكنون عوارض شبكيّه چشم در مبتلايان مهمترين علت كورى افراد بالغ شناخته شده است و بيماريهاى عروقى و كليوى بيش از هفتاد درصد از علل مرگ آنان را تشكيل مىدهد ، پس امرى طبيعى است اگر امروزه اكثر مراكز پژوهشى ديابت ، در جستجوى روشهاى تازهاى براى درمان ديابت و عوارض آن باشند . »
2 ) در كتاب سال پزشك چاپ 1977 صفحهء 148 ، ديابتشناسان فرانسه عجز خود را ، از درمان عوارض خطرناك ديابت به اين عبارت بيان داشتهاند : « در جريان ده سال اخير با وجود پيشرفتهايى كه در مورد آموزش و درمان بيماران مبتلا به ديابت حاصل شده ، مع هذا عوارض عروقى مرتبا در حال افزايش است ، پس بايد اعتراف كرد كه برابر عوارض عروقى ، درمان كلاسيك ديابت ، عجز خود را بطور كامل نشان داده است . به همين دليل علاوه بر برقرارى تعادل هرچه بيشتر و صحيحتر قند خون در ديابت ، بايد براى درمان اين بيمارى راههائى ديگر پيدا كرد .
پرفسور لوپر « 19 » كه يكى از استادان مبرّز پزشكى در اواسط قرن بيستم بود نكتهاى بسيار مهمّ را در تاريخ 1955 به پزشكان تذكار داده است كه در سرنوشت حياتى بيماران اهميّتى بسزا دارد . او مىگويد : « اخلاق پزشكى ايجاب مىكند كه پزشك به هنگامى كه براى شفاى بيماران مىكوشد چنانچه روشهاى معمولى درمان كافى نبود در جستجوى راههاى تازهاى باشد . »
از تاريخ 1955 كه پرفسور لوپر اين اندرز را به پزشكان داده تاكنون كه سال 1985 است درست سى سال مىگذرد ، در تمام طول اين مدت دراز همواره متخصصان ديابت با وجدانهاى بيدار و كوششهاى خستگىناپذير خود براى درمان ديابت تلاش كرده و پس از نوميدى كامل از كليه وسايل درمانى و داروهاى موجود سرانجام به اين نتيجه رسيدهاند كه اندرز پرفسور لوپر را به كار بندند و راه ديگرى جز آنچه تاكنون به آن عمل مىكردهاند براى درمان ديابت پيدا كنند تا از شر عوارض خطرناك اين بيمارى ، بويژه عوارض عروقى كه يكى از مهمترين آنها پس از سكتههاى قلبى آسيب شبكيه چشم و كورى است ، در امان بمانند . آمارهاى دقيق نشان داده است كه :
« ديابت دومين علت كورى در كشور فرانسه است و رفته رفته مقام نخستين را پيدا مىكند » « 20 »
بالاخره ، پس از پژوهشهاى بسيار و بحث و گفتگوهاى بيشمار راه تازهاى پيدا كردهاند كه به احتمال نزديك به يقين آخرين راه براى درمان ديابت خواهد بود
هامش
( 19 ) .Prof . Loeper( 20 ) .G . Tchobroutsky . Nutrition et metabolisme 1971 p . 210