نتيجهگيرى قرار داده شود . داروهايش ساده ، طبيعى و بىعوارض بود . هيچگاه بيمار را به عنوان اينكه در دم مرگ است نااميد رها نمىساخت .
از فقدان اين استاد بزرگوار و از اينكه جوّ نوپرداز زمان امكان پيگيرى و ادامهء روش او را مقدور نساخت سخت متأسفم . روانش شاد و يادش گرامى باد .
در اينجا مىخواهم سخنى از فردوسى بزرگ را به روان او ارمغان گردانم :
بيا تا جهان را به بد نسپريم * به كوشش همه دست نيكى بريم
نباشد همى نيك و بد پايدار * همان به كه نيكى بود يادگار
تهران - 15 / 11 / 1377
خدابخش پوركى