گروه نمايشى و عدهاى از اعضاى انجمن فرهنگ . در عكس دائى نمايشى از بنيانگذاران و كارگردانان و بازيگران تآتر جديد در گيلان ديده مىشود ( نفر چهارم نشسته در رديف اول از سمت راست ) .
فرهنگ تهران تأسيس يافته و همان اهداف فرهنگى و اجتماعى را دنبال مىكرد . » « 39 »
تأسيس اين انجمن باعث شد تا بعد از انحلال مجمع اميد ترقى علاقمندان به معارف ، جملگى به اين انجمن روى آورند . كريم كشاورز كه خود عضو اين انجمن بود ، مىگويد : « در اين انجمن هر هفته يك نمايش اجرا مىشد . مرحوم دائى نمايشى كار تآتر انجمن را اداره مىكرد . اين انجمن مجلهاى هم داشت به اسم فرهنگ . من از انجمن فرهنگ رشت به خاطر ترجمه دو اثر از كرنى به نامهاى سينا و هوراس يك نشان طلا گرفتم . دائى نمايشى هم همان نشان را گرفت . مترجم انجمن فرهنگ مرحوم حسن ناصر بود . . . در آن زمان نقش زن را مردها بازى مىكردند . مثلا مرحوم اسماعيل شبرنگ يكى از كسانى بود كه نقش زن را بازى مىكرد . . . هر نمايش يك شب به روى صحنه بود و خيلى كم اتفاق مىافتاد كه دو شب روى صحنه بماند . بيشتر نمايشها از مولير و راسين بود . يكى دو نمايش از ويكتور هوگو مثل ارنانى و ريبلاس و يكى دو نمايش فارسى مثل جعفر خان از فرنگ آمده را نيز روى صحنه آورديم . مترجم اين نمايشها حسن ناصر بود . . . اكثر نمايشهائى را كه من در آنها بازى مىكردم دائى نمايشى كارگردانى مىكرد . در اين نمايشها اسماعيل شبرنگ ، حسين خليلى و . . . بازى داشتند . . . خيلى سعى مىشد در نمايشها جلوى بديههسازى را بگيرند ، ولى گاهى اين رويه زير پا گذاشته مىشد . مثلا ميرزا يحيى خان كرمانى يكى از كسانى بود كه گهگاه در اجراها بديههسازى مىكرد . » « 40 »
هامش
( 39 ) . ادبيات نمايشى در ايران ، جمشيد ملكپور ، انتشارات توس ، جلد 2 ، صفحه 65 .
( 40 ) . « جوانههاى تآتر در گيلان » ، فرشته سعادت ، نشريه رودكى ، صفحه 67 .