مىشود :
حبيب محمدى
حبيب محمدى نقاش هنرمند لاهيجانى به سال 1283 شمسى در حاجى طرخان تولد يافت . وى از كودكى به هنر نقاشى علاقمند بود و در سنين نوجوانى نزد نقاش مهاجر آلمانى « ورككرت » و استاد مشهور « ولاسف » عضو فرهنگستان ايتاليا به فراگرفتن رموز هنر نقاشى پرداخت . پس از اخذ ديپلم آكادمى نقاشى به مسكو عزيمت كرد و در رشتهء مجسمهسازى به تحصيل پرداخت . وى زير نظر گوتوف مجسمهساز معروف و عضو آكادمى روسيه هنر مجسمهسازى را فراگرفت . پس از فراغت از تحصيل در مدارس باكو به تدريس و تعليم نقاشى اشتغال ورزيد و ضمنا به خلق آثار زيبائى پرداخت .
حاصل كار و كوشش و فعاليتهاى هنرى استاد 360 تابلوى زيبا بود كه هنگام بازگشت او به ايران در سال 1317 توسط دولت شوروى ضبط شد ، به اين بهانه كه تابلوهاى مزبور جزو آثار هنرى كشور است و خارج ساختن آنها طبق قانون ممنوع مىباشد !
در بازگشت به ايران ابتدا در بندر انزلى سكونت كرد و سپس در رشت كارگاهى داير نمود و به كار تعليم هنر نقاشى و خلق آثار هنرى پرداخت . در سال 1336 به تهران عزيمت كرد .
آرتور ميناسيان
پس از پايان تحصيلات ابتدائى در رشت و ادامهء تحصيل در كالج تبريز و انجام خدمت وظيفه ، براى فراگرفتن هنر نقاشى به مدرسهء كمال الملك رفته ، ولى آنجا را نپسنديده و ادامه نداده است . بدينجهت خود شخصا از طريق منابع و مآخذ به نقاشى پرداخته و از سال 1319 به بعد نمايشگاههائى انفرادى و گروهى از آثار خود در ايران ، لبنان ، مصر ، فرانسه ، انگلستان و شهرهاى آمريكائى به سرپرستى سفارت ايران برگزار كرده است .
نشريات اروپائى ، آثارش را ستودند . از جمله فيگارو چاپ پاريس در سال 1334 نوشت : « آثار ميناسيان نقاش ايرانى كه در گالرى برنهايم ژون ترتيب داده شده از مجالس مذهبى تا مناظر ، داراى تركيبات ابستره بوده نمايانگر ويژگيهاى بارز و استعداد نقاش مىباشد » .
ميناسيان ، اغلب آتليهدارى كرده شاگردانى پرورش داده است و هميشه به هنر نقاشى و موسيقى عشق مىورزيده است . ويولون نيز مىنواخته ، علاوه بر زبان مادرى خود يعنى ارمنى با زبانهاى فرانسوى ، روسى و تا حدى انگليسى آشنائى داشته است .
غلامرضا محبوبى
غلامرضا محبوبى به سال 1296 شمسى در رشت متولد شد . تحصيلات ابتدائى و متوسطه را در زادگاه خود به پايان رسانيد . سپس به عراق عزيمت كرد و نزد استادان ايتاليائى و مصرى كه در خدمت دولت عراق بودند به فراگرفتن هنر نقاشى مشغول شد . با كمك هموطنان ايرانى خود كلاس تعليم نقاشى را در صحن شيخ عبد القادر گيلانى داير ساخت . پس از چندى به هندوستان عزيمت كرد و در آنجا با كار ابريشمدوزى آشنا شد . با تجربه و استعداد فراوانى كه در هنر نقاشى داشت در فن ابريشم پيشرفت كرد و آثار بسيار ارزندهاى بهوجود آورد .
پس از مدتها سيروسفر به زادگاه خود بازگشت و نمايشگاهى از آثار مختلف خود در تالار وسيع كتابخانهء ملى ترتيب داد .
از استاد محبوبى آثار ارزندهاى در نمايشگاههاى نقاشى آمريكا ، انگلستان ، مجارستان به نمايش گذاشته شده است .
مهدى ويشكائى ، چهرهساز
وى با استعداد و اشتياقى بىنظير دورهء مدرسهء كمال الملك را به پايان رسانيده و به اخذ درجهء ليسانس نائل شده است . با اينكه در اجراى سوژههاى مختلف نقاشى دستى چيره داشت به سبب علاقهء خاص به چهرهسازى پرداخت . در اين كار با تلفيقى مطبوع از رآليسم و امپرسيونيسم از همهء نقاشان معاصر پيشى گرفت . در گزارشى كه سفير وقت ايران در ژوهانسبورگ به سال 1353 براى وزارت خارجه ارسال داشته اين موضوع را متذكر شده است كه : « آقاى مهدى ويشكائى نقاش معروف ايران بنا به درخواست اعليحضرت پادشاه لوسوتو در ژوهانسبورگ ، نقاشى بسيار جالبى از چهرهء معظم له ساخته كه بىنهايت مورد توجه قرار گرفت و اعليحضرت شخصا از ايشان دعوت نمودند كه در ميهمانى شام كاخ سلطنتى حضور يابند . »
ويشكائى براى آشنائى با وضع جهانى هنر ، بارها به شهرهاى مهم اروپائى و آمريكائى و آفريقائى سفر كرده ، در نمايشگاههاى گروهى شركت جسته است . در نمايشگاه 25 سال هنر ايران برندهء جايزهء بزرگ گرديد .
جليل ضياءپور ، پيشتاز هنر نو در ايران
ضياءپور پس از اتمام رشتههاى هنر سنتى ، و هنرهاى تجسمى در دانشكدهء هنرهاى زيباى دانشگاه تهران در سال 1324 با احراز مقام اول و دريافت مدال درجهء يك فرهنگى به عنوان بورسيه به فرانسه اعزام شد و به پيگيرى تكميلى دو رشتهء نقاشى و مجسمهسازى در بوزار ( مدرسهء عالى هنرهاى زيباى پاريس ) و در آتليه ملى آندره لوت و گذراندن دورهء تكميلى طراحى در دانشكدهء گراندشومير پرداخت . وى پس از چندين بار رفتوآمد به كشورهاى اروپائى و بازديد از مراكز هنرى كشورهاى مزبور فعاليت مداوم و خستگىناپذيرى را در هنر نقاشى آغاز كرد و به منظور ايجاد تحركى در هنر ملى نو از چهل سال قبل تاكنون همچنان به كوشش و تلاش خود ادامه مىدهد .
مجلهء فرهنگسراى تهران در سال 1357 تحت عنوان چهرههائى از پيشروان هنر ، نوشت : « ضياءپور كه به دعوت دولت فرانسه به آن كشور عزيمت نمود . . . با برپائى انجمن هنرى خروسجنگى و نمايش نگارههاى خود در دههء 1330 و انتشار كتاب دفاعى خود ، بحثى جنجالى در مورد هنر نو و كوبيسم در ايران به راه انداخت و نخستين بار ، نگرش تجزيهپذيرى بر اشياء را مطرح نمود و با توجه به نقشمايهء سنتى ايران ، اين نگرش را متحقق ساخت . »
نشريهء انگليسىزبان شوراى عالى فرهنگ و هنر ( مركز تحقيقات و هماهنگى فرهنگى ) در سال 1355 تحت عنوان « نقاشى و پيكرهسازى معاصر