« بريرانى به شيوههاى طبيعى از اين ميراث گرانبهاى خط ، پويش خود را آغاز كرده در جستجوى امكاناتى به منظور فراتر گام نهادن براى ميراث است . »
على آذرگين
نقاشى را در دانشكدهء هنرهاى زيباى تهران با احراز مقام اول و دريافت مدال درجهء يك فرهنگى به پايان آورد و يكچند در همان دانشكده به تدريس پرداخت و به سبب علاقه به شبيهسازى به شيوهء آكادميك چهرههائى از شخصيتها ساخت كه مورد توجه قرار گرفت .
در سال 1337 ، از طريق دانشگاه تهران با بورسى از آكادمى دولتى هنر در شهر دوسلدورف آلمان دانشنامهء فوقليسانس دريافت كرد . چندى هم در آكادمى وين به تحصيل پرداخت و ديپلم استادى نقاشى را تحت عنوان « نقاش آكادميك » دريافت نمود . در سال 1353 در نمايشگاه هنرى بين المللى تهران شركت جست و از سوى آكادمى هنرى آلمان بورسى براى مطالعه به وى تعلق گرفت .
آذرگين ، هنرمندى پرتحرك بود و جرائد داخل و خارج گزارش فعاليتهاى وى را به كفايت دادهاند . وى بر اثر تصادفى در راه اصفهان ، اينك هوشيارى خود را با كمال تأسف از دست داده است .
هاسميك نرسسيان
پس از گذراندن آموزشگاه هنر ( گندولاى سابق در تهران ) فعاليت هنرى خود را آغاز نموده است و قبل از آنكه به قول خود خطنويسى ياد بگيرد به نقاشى پرداخته است .
وى در سال 1326 در نمايشگاه گروهى انجمن بانوان ارامنهء اهواز و در نمايشگاه گروهى نيروى دريائى آمريكا در همدان ( در سال 1343 ) شركت نمود . در سال 1348 در نمايشگاه گروهى جشن فرهنگ و هنر و گالريهاى تهران و در نمايشگاه گروهى انجمن بانوان و نمايشگاه گروهى كليساى پولس تهران ، و نمايشگاه گروهى موزهء ايران باستان شركت جست . در همين سال نمايشگاهى از آثار وى در انجمن فرهنگى ايران و فرانسه در تهران ترتيب داده شد . همچنين در سال 1351 در نمايشگاه گروهى دانشگاه مشهد و در نمايشگاه بين المللى تهران و نمايشگاه گروهى باشگاه ارامنهء تهران و موزهء ايران باستان شركت نمود و نشريهء الاخاء ( مجلهء عربىزبان مؤسسهء اطلاعات ) در شمارهء 251 خود نوشت : « خانم نرسسيان با صداقت نقاشى مىكند . گوئى به راحتى مىتوان دنياى درونى وى را روانكاوى كرد . وى در عمق نااميدى ، هميشه اميدوار است . »
روزنامهء اطلاعات نوشته بود : « طبيعت بيجان ، گلها ، ماهيها و اشياء وى در فضاى همرنگ غوطهورند . » كيهان انترنشنال نوشت : « نقاشيهاى نرسسيان مملو از صميميت است . »
ژورنال دو تهران نوشت : « لطافت آثار نرسسيان توأم با نوعى استحكام و برداشت منطقى است . »
در سال 1354 آثار وى در نمايشگاه گروهى هنرمندان معاصر ايران در گالرى « دوتون » پاريس شركت داده شد .
هاسميك شاعر است و در تآتر و موسيقى و هنر باله نيز فعاليت داشته است . در رشتهء ادبيات ، فلسفه ، روانشناسى و الهيّات مطالعه دارد . وى در مصاحبهء بولتن هفتگى سازمان زنان ايران گفته است : « تعهّد من در هنر نسبت به دنياى درونم است . نمايش ابهام در آثارم عمدى نيست ، بلكه تجلّى ندانستههاى من است . »
عبد الرضا دريابيگى
در فضاى نقاشى عبد الرضا دريابيگى ، پى دنياهاى گمشده بايد گشت . وى پس از گذراندن دورهء مقدماتى دانشسراى ادبيات ، و پيگيرى تاريخ هنر و نقاشى و دريافت درجهء ليسانس در تهران ، به سال 1333 فعاليت خود را با تأسيس گالرى « مس » آغاز كرد و از راه برگزارى نمايشگاههاى نقاشى از آثار هنرمندان جوان و پويا و ايراد سخنرانى و همكارى صميمانه با هنرمندان و بالا بردن سطح هنر در كشور در ميان هنرمندان مقام والائى به خود اختصاص داد .
وى علاوه بر شركت در نمايشگاههاى داخلى و برگزارى نمايشگاههاى انفرادى از آثار خود ، در نمايشگاههاى مربوط به مؤسسات تجارى و انجمنهاى فرهنگى كشورهاى خارج در شهرهاى كراكو ( لهستان ) ، فلورانس ، نيويورك ، پاريس ، مونتكارلو ، نيس ، بروكسل ، آنكارا ، استانبول ، كويت ، اسلامآباد و بلگراد آثارش شركت داده شده ، همچنين از طرف يونسكو در تهران جايزهء « مانسيون افتخار » دريافت نموده است . در سال 1344 كه دريابيگى در نمايشگاه گروهى وزارت علوم و آموزش عالى شركت نمود ، مجيد رهنما منقد و وزير علوم وقت در مورد شخصيت هنرى او نوشت : « در آسمان هنر ايران ، دريابيگى مسلما مقامى ارجمند دارد . »
حسين محجوبى
نقاشيهاى محجوبى او را فرزند خلف لاهيجان معرفى مىكند . وى سه سال پيش از فراغت از تحصيل دانشگاهى فعاليت هنرى خود را آغاز كرد . آثارش در اكثر نمايشگاههائى كه از طرف روابط عمومى سازمانها و مؤسسات و انجمنهاى فرهنگى كشورهاى بيگانه در ايران برپا مىشد ، شركت داده شده است . خود نيز براى ترتيب نمايشگاههاى انفرادى از آثار خود فعاليت چشمگيرى داشته است .
در نمايشگاه جمعى سال 1335 در انجمن ايران و آمريكا در تهران برندهء جايزهء اول شد . همچنين در نمايشگاه جمعى سال 1336 در همين انجمن با شركت هيجده نقاش ايرانى ، انگليسى و آمريكائى برندهء سه جايزه در آثار رنگ روغنى ، آبرنگى و طراحى شد . در سال 42 - 1341 در بىينال تهران جايزهء اول را به خود اختصاص داد و در نمايشگاه بين المللى سال 1349 نپال موفق به دريافت ديپلم افتخار از دست پادشاه نپال گرديد .
در بررسى آثارش رسانههاى داخلى و خارجى بارها هنر او را مورد تحسين قرار دادند آيندگان به نقل از نيكول وان دوئن منتقد هنرى نوشت :
« درختهاى محجوبى فقط درخت نيستند ، بلكه تنهايان ايستاده و حيرانند .
پردههاى او ما را به عالم انديشهء آرام و لطيف و محيط شاعرانهء ناهمزمان با