وين ، كرافت 61 .
* ترجمهء قصيدهء عينيه . متن از ابن سينا ( د 428 ق / 1038 م )
كه به نامهاى « النفسيه » و « القصيدة الغراء » ( مصنفات ابن سينا 195 ) خوانده شده است . قصيدهاى است عرفانى ، در 30 بيت ، در هبوط نفس و تعلق گرفتن به بدن ، جدايى نفس از بدن . با سرآغاز هبطت اليك من المحل الارفع . ترجمه از حاج ملا هادى ، سبزوارى ( د 1289 ق / 1872 م ) كه در « اسرار الحكم : 732 » خود گنجانده است .
نسخهها 2 / 1087 ؛ دايرة المعارف 4 / 1 ابن سينا ؛ ذريعه 17 / 121 « القصيدة العينية » و چند شرح آن ، و ترجمهء تازهء آن از ضياء الدين درى ، لغتنامه 1 / 653 ابو على ؛ اعلام 2 / 1033 ؛ همانجا 3 / 2600 براى سبزوارى ؛ طبقات 5 / 63 براى ابن سينا .
ملك 6 / 41 « شرح . . . »
* ترجمهء قصيدهء عينيه . متن همان ( - بالا ) ترجمه از ناشناس ( يا سليم ) .
كه بيت آن را در 20 بيت ترجمه كرده .
آغاز :
نزول كرد به نزدت از عالم بالا - * ز آشيانهء عزت كبوتر و رقا .
نسخهها 2 / 1087 ( 2 نسخه ) ؛ مجلس 5 / 346 ؛ ملى تهران ش 884 كه دانسته نيست با نسخهء مجلس يكى باشد .
* ترجمهء رسالة الوصول .
قونوى - بخش فلسفه .
* ترجمهء رشف النصايح .
شرح . . . ، نام كامل متن « رشف النصايح الايمانية و كشف الفضايح اليونانية . » از شهاب الدين ابو حفص عمر فرزند محمّد سهروردى ( 539 - 632 ق / 1144 - 1235 م ) ، كه در روزگار ناصر الدين عباسى ( 575 - 622 ق / 1179 - 1225 م ) ، در پانزده بخش نگاشته است .
ترجمه از معين الدين على فرزند جلال الدين محمّد معلم يزدى . براى نصرت الدين شاه يحيى فرزند شاه ولى آويجى فرزند شرف الدين شاه مظفر فرزند مبارز الدين محمد فرزند منصور ، ششمين فرمانرواى خاندان مظفرى ، به سال 774 ق . در 15 « باب » . مترجم تاريخ نگارش متن را 621 ق ياد كرده است .
آغاز : . . . حمد و ثنايى كه روح القدس از املاى صحايف آن به لطايف اسرار .
نسخهها 2 / 1084 ( 3 نسخه ) ؛ ذريعه 9 / 478 سهروردى ، همانجا 11 / 238 « رشف النصايح » ، اعلام 2 / 1022 سهروردى ؛ صفا 3 / 1300 ؛ مجالس المؤمنين 275 سهروردى ؛ طرايق الحقايق 1 / 289 ؛ مجمع الفصحا 1 / 312 ؛ كشف الظنون 1 / 905 « رشف النصايح » و ترجمهء آن .
دانشگاه 3 / 448 « رشف النصايح » و ترجمهء آن با سپهسالار 3 / 414 ؛ فيلم 1 / 607 .
قاهره ، دار الكتب 1 / 331 ؛ مصر ، خديويه 2 / 517 . موزهء بريتانيا
Add
1 / 23580 .
* ترجمهء زبور .
زبور داود چند ترجمهء گزيده .
( يكى نيستند ) .
آستان قدس ، نامگو 297 « زبور داود » .
ازبكستان ، تاشكند 6 / 479 ؛ بلوشه 1 .
فرهنگستان ، نامگو 1 / 303 ؛ موزهء بريتانيا ،