از اين امثله و مثالهاى ديگر به خوبى آشكار مىشود كه « آذر » ، « آذران » و « آذريان » به معنى آتشكده است . نامواژهء دشوار ما به همين صورت حل مىشود : « ور + نوس + ف + آدران » معادل « ورنوشآذران » يعنى قلعهء آذرنوش .
اما آتشكدهء نوشآذران و يا نوشآذر يكى از آتشكدههاى معروف و بزرگ و معتبر زرتشتى بوده است و همان آتشكدهاى است كه به روايت سنتى در بلخ قرار داشته و زرتشت در آنجا بهدست ارجاسب تورانى كشته شده است . فردوسى مىگويد :
وز آنجا به نوشآذر اندر شدند « 1 » * رد و هيربد را همه سر زدند
ز خونشان به نوشآذر آذر بمرد * چنين بدكنش خوار نتوان شمرد ؟
با توجه به آنچه گذشت آشكار مىشود كه ورنوشآذران ( ورنوسفادران ) به معنى قلعهاى است نزديك و يا متعلق به آتشكدهء نوشآذر يا نوشآذران .
همچنين بايد دانست كه نوشآذر در نام اشخاص و ناموران بزرگ ايرانى نيز آمده است ، از جمله نام فرزند اسفنديار است كه در جنگ زابل به دست زواره كشته شد و استبعاد ندارد كه بجز نام فرزند اسفنديار در نام ديگر ناموران هم آمده باشد و هم از اينجا مىتوان دريافت كه تواند باشد . « ورنوشآذران » بجز انتساب به آتشكدهء آذرنوش ( نوشآذران ) به نام نامورى ديگر نيز منسوب بوده باشد .
وزوان
Vazv n
وزوان ديه بزرگى است ( در دهستان پيشين و امروز شهرستان ميمه ) كه در كنار شاهراه اصفهان - تهران قرار دارد ، بسيار آباد و پر رونق و با اقتصادى بسيار شكوفا . در سال 1345 ( سال آمارى ما ) اين ديه 2297 نفر جمعيت داشته « 2 » و امروز به ناچار زيادتر است . « 3 » چونكه بر اثر رفتوآمد و وسعت دامنهء فعاليتهاى اقتصادى و ايجاد كارگاههاى صنعتى از قبيل نساجى و غيره ، اقتصاد اين ناحيه ترقى كرده است ولى در عوض چون از قناتهاى معتبرى
هامش
( 1 ) - شاهنامهء فردوسى ، چاپ بروخيم ، ج 6 ، ص 1446 .
( 2 ) - ن . ك . به : نشريهء 289 م . آ . ا . ص 45 .
( 3 ) - در سال 1375 جمعيت شهر وزوان به 4810 نفر رسيده است .