تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ جامع نامها و آباديهاى كهن اصفهان ( فارسى ) — صفحة 803

مساهمون:

ص٨٠٣
است ، يعنى آب تراويده از زمين . « 1 » و بنابراين سه جزء بر روى هم جايى كه در تن و اندام آن يا كليت وضع قنات آن ، آب تراويده از زمين وجود دارد و مىدانيم كه ناحيه قنات آب است و چشمه‌سار و در همه‌جا آب از تن آن مىزايد .
نقنه
Naqne ( h )
تلفظ اين نامواژه در حال حاضر چنين است . با اول مفتوح و سكون ثانى و كسر ثالث . نقنه ديه بزرگى است در دهستان سميرم سفلى كه از نظر جمعيت شهرى را مىماند . چون در سال 1345 جمعيت آن را 2160 نفر قلمداد كرده‌اند . « 2 » و امروز بىشك بيشتر است . دهستان سميرم سفلى در سنوات اخير بسيار از لحاظ اقتصادى و جمعيت ترقى كرده و آبادان گشته است . آب و هواى خوش ، حاصلخيزى خاك و نژاد كوشا و از همه بالاتر امنيت پايدار در اين ناحيه از همه جهت مؤثر افتاده است و اقتصاد آن را شكوفا كرده است . سميرم سفلى كه نامش قدمت آن را جار مىزند از مراكز قديم سكونت و تمدن آريايى ( ايرانى ) بوده است . آشكارترين دليل بر اين قدمت وجود نامهاى كهن ، گذشته از دلايل ديگر ، و كثرت اين نامها در نواحى مختلف اين دهستان مىباشد . نامواژهء هونجان ، هوك ، همگين ، نهجير ، نقنه ، همه در دور و بر نقنه ، و از آن پس كره و كرّويه و قهه همه نامواژه‌هاى كهنى است كه نشانه‌هاى كهنگى و آيت قدمت از سر و روى آنها مىبارد . « 3 » رجال بزرگى از صدور و علما و محدثين و ناموران به اين ناحيه وابسته هستند و نام آنها در متون ادب و تاريخ ذكر شده و از جمله در كتاب ياقوت و متون تاريخى و غيره همه‌جا ديده مىشود و اين نيست جز ناشى از قدمت و سوابق تمدن اين ناحيه كه افكار و روحيات مردم از حدود عادى و خوى و منش برزيگرى ترقى كرده تا به اين مراحل عالى رسيده است ، ولى ما بايد به مقصود اصلى خود كه تحليل و اشتقاق نام امكنه است بازگرديم .

واژه‌شناسى :

تقطيع نقنه به صورت حاضر عبارت است از « ن + ق + ن + ه » و يا درست‌تر
هامش
( 1 ) - ن . ك . به : نامواژهء زازران و امثال آن در همين رساله . ( 2 ) - ن . ك . به : نشريهء 289 م . آ . ا . ص 57 . ( 3 ) - ن . ك . به : توضيحات راجع به اين نامواژه‌ها در همين فرهنگ .
فرهنگ جامع نامها و آباديهاى كهن اصفهان ( فارسى ) — صفحة 803 | محمد مهريار