لازم ندارد . « 1 »
توضيح : يك « مهرگرد » ديگر هم در دهستان وردشت سميرم داريم كه در سال 1375 جمعيت آن را 750 نفر برآورد كردهاند .
مهرنجان
Mehrenj n
دو مهرنجان داريم ، يكى مهرنجان ترك ( اتراك ) و ديگرى مهرنجان ارامنه . در سال 1375 مهرنجان ترك 1538 نفر جمعيت داشته و مهرنجان ارامنه كه از آن كوچكتر است 254 نفر جمعيت داشته است . اين دو ديه هردو در دهستان اشترجان از شهرستان فلاورجان قرار دارند . از لحاظ جغرافيايى اين ناحيه از اين پيش كه آب رودخانهء زايندهرود اينچنين قلت نيافته بود ناحيتى بسيار خوش آب و هوا و دلنشين شمرده مىشد . آن يك كه مهرنجان ارامنه نام دارد به مظنّهء اقرب از اين باب است كه ارمنيانى كه از ارمنستان به اصفهان كوچانده شدند ، نخستين بار در ناحيت لنجان آنها را اسكان دادند و بعد كمكم به علت ناسازگارى هوا مخصوصا در آن روزگاران كه امكانات بهداشتى نبود بسيارى از اين ارمنيان يا فرار كردند و يا به همنژادان خود در ناحيهء فريدن پيوستند . اين است كه اين ناحيه به همين مناسبت مهرنجان ارامنه نام گرفته است . و اما مهرنجان ترك يا اتراك از همين باب است كه بسيارى تركان در جاىجاى اصفهان مخصوصا نواحى آيدوغميش استقرار يافتهاند ، از كى ، نمىتوان براى آن تاريخى معين كرد . بههرصورت آنچه براى ما اهميت دارد نام بزرگ اين دو محل است كه قدمت خود را با واژهء « مهر » جار مىزند .
واژهشناسى :
اين نامواژه از دو جزء « مهرن + گان » و يا بهتر بگوييم : « مهر + ن - ان + گ + ان » تركيب شده است . ولى جزء اول و دوم چنان كه آشكار است همان صورت ديگرى از « مهران » است كه تخفيف يافته و به صورت « مهرن » درآمده است و خود واژهء مهران يعنى منسوب به مهر ، نام بسيارى از امكنه و ناموران در تمدن كهن قرار داشته است و اين ديهها نيز بدان نام نامبردار مىباشند . اما جزء سوم ( گاف ) حرف « گ » حرف زينت است ، همان است كه در كلمهء مهرگان داريم و جزء « ان » پسوند شباهت و كثرت است . پس روى هم
هامش
( 1 ) - ن . ك . به : فرهنگ آ . م . م . ص 548 .