شهرستان يزد و همچنين نام يك ديه است در همان دهستان و ما به موقع از آن گفتوگو خواهيم كرد . ديه منگو در سال 1345 فقط 6 نفر جمعيت داشته است . « 1 » منگو هم از آن گونه ديههاست كه مكرر گفتهايم قدمت خود را داد مىزند چونكه واژهء « منگ » يك واژهء قديمى است كه در فرهنگ بهدينى وارد شده و در اوستايى نيز هست . بنابراين همين يك واژه به ما مىگويد كه تاريخ اين ديه بايد چقدر قدمت داشته باشد ؛ مثلا تا هزار سال پيش از ميلاد هرچند كه به تحقيق بر روى عددى تكيه نمىكنيم و اساسا وقتىكه واژهاى قدمت محلى را با وجود خود نشان مىدهد ديگر تحقيق در سال قطعى آبادى آن نه ممكن است و نه حاصلى دارد ، بلكه صورت نامواژه حاكى از قدمت آن است و در اين ديه نيز همچنين است . دربارهء ديه منگو كه شش نفر جمعيت بيشتر ندارد نمىتوانيم در حال حاضر بگوييم كه جمعيت آن چقدر تقليل يافته و يا اضافه شده چونكه آمار حال حاضر در دسترس ما نيست ولى چون آب قناتهاى ناحيه رو به تقليل است احتمال قلت جمعيت در آن زياد است . دربارهء خصوصيات جامعهشناسى و جغرافيايى اين محل چون در ضمن نام « نير » گفتوگو خواهيم كرد اطالهء مقال نمىدهيم و مىپردازيم به نامواژهء كهن آن .
واژهشناسى :
در تقطيع منگو به دو جزء « منگ + آو » در مىآيد ، جزء اول « منگ » در حال حاضر به معناى خوشگل و بشاش و كموبيش هوشمند و امثال اينهاست . « 2 » در فرهنگ بهدينى هم وارد شده و در گزارش اوستا آن را به « بنگ » ترجمه كردهاند ، به حكم همين قدمت در نام بسيارى از ديهها و امكنه وارد شده است مثل منجان ( اصفهان ) ، منكوده ( رشت ) ، منگون ( مرودشت ) ، منگنويه ( فيروزآباد ) ، منگلى ( سبزوار ، قوچان ) « 3 » و غيره .
و اما « آو » همان آب است و روى هم رفته مىشود « آبمنگ » يعنى همان آبى كه خوشى و طراوت و لذت در آن وجود دارد .
موته
Mute ( h )
موته ديهى است بزرگ كه آن را در عداد ديههاى دهستان ميمه از شهرستان اصفهان قلمداد
هامش
( 1 ) - ن . ك . به : فهرست نام ديهها در نشريهء 289 م . آ . ا . ص 116 .
( 2 ) - ن . ك . به : برهان قاطع ذيل همين واژه .
( 3 ) - ن . ك . به : اين نامواژهها در همين فرهنگ .