منگآباد
Mang b d
منگآباد ديهى است در دهستان حومهء مهريز از شهرستان يزد . خود ديه همانند نامش و نام دهستانى كه در آن واقع شده ( مهريز ) با شكوه و با حشمت است . در سال 1345 اين ديه 602 نفر جمعيت داشته است . « 1 » ناحيهء مهريز از شكوفايى اقتصادى بهرهمند است و بر جمعيت آن در حال حاضر افزوده شده است . دربارهء جامعهشناسى اين محل مقتضى نيست كه بيش از آنچه دربارهء جامعهشناسى همهء روستاهاى يزد گفتهايم چيزى علاوه كنيم .
اجمالا ديههاى يزد و همهء روستاهاى آنها ، قنات آب و كمآب است و از يك نحوهء معيشت خاص خودكفا بهرهمند . اخلاق و آداب و عادات و نوع معيشت و روش و آواى سخن گفتن در واژههاى مخصوص ديهنشينان ، همه و همه نشانههاى يك تمدن كهن در اين ناحيه مىباشد .
واژهشناسى :
چون عمدهء مقصد ما معنا و وجه تسميهء نام ديه است مىگوييم كه « منگ » به حكم همين آثار و به حكم لفظ خود يك ريشهء اوستايى كهن دارد . حقيقت آنكه كلمهء « منگ » كه در فرهنگها به معانى متعدد معنى شده با واژهء اوستايى بنگه
( Bangaha )
معادل « بنگ » فارسى مربوط شده و « منگ » كه به كلمهء خوب و خوش و بشاش گاهى گيج معنى شده نتيجهء اثر آن دانسته شده است . « 2 » بههرحال در صورت حاضر واژه به معناى گيج و ويج براى قرار گرفتن نام محل موضوعى ندارد و به ناچار مىبايد با ديدى از معناى خوش و نشاطانگيز اين واژه به آن نگريست . « 3 »
جزء دوم منگآباد همان است كه در بسيارى از امكنه ديده مىشود و روى هم رفته منگآباد جايى است كه حالت خوبى و خوشى و كاميابى ، شايد از باب دست يافتن به آب كافى از كندن قنات بهرهياب است و همان موجب آبادى و افزايش آبادى آن شده است .
منگو
Mangu
منگو نام ديهى است از دهستان نير ، واژهء « نير » نام يك دهستان بزرگ پرجمعيت است از
هامش
( 1 ) - ن . ك . نشريهء 289 مركز آمار ايران ، ص 122 .
( 2 ) - ن . ك . برهان قاطع ذيل كلمهء منگ و توضيحات مصحح .
( 3 ) - در واژهء كلمنجان از ديههاى اصفهان توضيحات بيشتر داده شده به آن عنوان در همين فرهنگ رجوع نماييد .