برود و گوسفندها را بچراند و بايد به كارهاى ديگر روستايى بپردازد بنابراين يك نفر به نام « لودرچران » در هر ديهى هست كه چوپان تمام گوسفندان ديه است و هر روز صبحدم در هر خانهاى گوسفندان آن خانه را تحويل مىگيرد و همه را باهم به صحرا مىبرد و ديرگاه عصر حوالى غروب آنها را به ديه برمىگرداند و از آن هركس را به دو باز مىدهد . اين شخص « لودرچران » ناميده مىشود و « لودر » و يا « لودرى » نام آن گوسفندهاست كه مال افراد بسيارى است و اين اصطلاح فقط در اصفهان رايج است و از اين جهت هم در جاى ديگر محلى به آن نام نامبردار نشده و از اين جهت به آن « لودر » مىگويند كه « لب در » حياط خانهء روستايى تحويل « لودرچران » مىشود . و اما « ايج » كه گاهى هم « ايجه » تلفظ مىشود پسوند اتصاف و نسبت و در مورد آب به معناى روانى آب است و گفتهايم و با امثلهء بسيار روشن داشتهايم كه « آز » و « ايج » و « ايزه » و « ايژ » و « ايچه » همهء اينها مفهوم آب و روانى آب را در خود دارند و مىرسانند و اكثر به صورت يك پسوند در آخر كلمه مىآيند و جز آنچه گذشت امثلهء فراوان دارد مثل جاايج ( تهران ) ، جاايز ( بندرعباس ) ، جائينك ( بندربوشهر ) ، الويجه و دريچه ( اصفهان ) و بسيارى ديگر . در اينجا لودريچه يعنى قنات منسوب به اين گوسفندان لودر است .
تنبيه : اين معنا كه در بالا گذشت استنباط نگارنده است كه با تحقيق از اهل محل به آن رسيدهام و اصرارى در صحت آن ندارم .
ليان
Liy n
در شرق اصفهان دهستانى به اسم براآن هست كه رودخانهء زايندهرود همچون تيغى رخشان آن را به دو بخش شمالى و جنوبى تقسيم مىكند . در بخش جنوبى آن ديهى داريم به نام ليان كه در سال 1345 فقط 89 نفر جمعيت داشته است . « 1 » ازاينرو ديه بزرگى نيست ولى به حكم اينكه ناحيت براآن ( در تداول عامهء اصفهان ، برااون ) رو به شكفتگى اقتصادى است و پس از دست يافتن به آب مطمئن كوهرنگ و دفع آفات گياهى و حيوانى امكان سكونت در آن زيادتر شده است . ناحيه يكسره آبادتر و براى زندگى شايندهتر شده است و ازاينرو
هامش
( 1 ) - ن . ك . نشريهء 289 م . آ . ا . ص 21 .