اصفهان كه ديهى بزرگ و معتبر است و در سال 1345 جمعيتى برابر 490 نفر داشته است و ديگرى را جزو دهستان كوهپايه از شهرستان اصفهان به حساب آوردهاند و در همان سال اين ديه جمعيتى برابر 114 نفر داشته است . بجز اين دو لودريچه در جاى ديگرى از ايران محلى به اين نام نامبردار نيست ، در فرهنگ آباديها و مكانهاى مذهبى كشور نيز فقط به يك لودريچه اشاره كرده كه معلوم نيست در كدام يك از دهستانهاى اصفهان است . « 1 » در فرهنگ جغرافيايى اصفهان نام ديگر لودريچه واقع در برخوار را لهراسبيه آورده و جمعيت آن را 120 خانوار ذكر كرده است .
گفتيم كه در جاى ديگر ايران محلى به نام لودريچه شناخته نيست و علت اين است كه هر وقت نامى محبوب و مطلوب و با معنا باشد در اطراف كشور نظاير و مشابهات پيدا مىكند ، ولى اگر اختصاص به يك محل داشته باشد و نام آن از امرى مثلا اصطلاحى كه فقط در آن محل رايج است برداشته شده باشد در ديگر نقاط كشور مثل و مشابهى براى آن به علت عدم تشابه سبب وجود نام و معنايى نظير آن نمىشود پيدا كرد . اين ديه فقط با معناى آن اختصاص به اصفهان دارد در جاى ديگر هم نيست . دربارهء جغرافياى تاريخى و جامعهشناسى برخوار ذيل عنوان برخوار « 2 » توضيح كافى آورده شد .
پس در اينجا دامان سخن را فراهم چيده به شرحى كه توانستهايم از نامواژه با تفحص بسيار و پرسش از اهل محل استنباط كنيم مىپردازيم .
واژهشناسى :
همانطور كه گفته شد اين نام در فرهنگها نيامده است ، علت اين است كه از يك اصطلاح روستايى اصفهانى برداشته شده است . توضيح آنكه لودريچه در تقطيع به اجزاى « لو + در + ايچ + ه » يا « ايچه » تقطيع مىشود . جزء اول « لو » در لهجهء متداول روستايى اصفهانى به معناى لب است و اغلب به صورت اتباع « لو » و « لونچ » به معناى لب و دهان استعمال مىشود و جزء دوم « در » به معناى همان باب عربى است و « لودر » يك اصطلاح رايج روستايى است ، توضيح آنكه در روستاهاى اصفهان كه عموما گلههاى بزرگ گوسفند كه متعلق به چند نفر است و هر روستايى كموبيش در خانهء خود ده تا دوازده ، كمتر يا بيشتر گوسفند نگاه مىدارد و چون صاحب اين گوسفندها نمىتواند خود به صحرا
هامش
( 1 ) - ن . ك . به : فرهنگ آ . م . م . ص 509 .
( 2 ) - ن . ك . به : همين عنوان در همين فرهنگ .