ذيل
لسترنج ، فهرستى از واژگان كهن و غير معمول فارسنامه ابن بلخى را ارائه داده است ( صفحات 27 تا 30 مقدمه ) كه ذيلا به اطّلاع خوانندگان مىرسد :
1 . آب دزد :
. . . « و به كارزين قلعهيى محكم است و آب دزدكى كرده اندكى از رود ثكان آب به قلعه مىبرند . . . » .
2 . آزاد نامه :
كيكاووس نسخه آزادنامه و عهد كى از بهر رستم نوشت اين است : . . . اين آزاد نامهء كيكاووس . . . فرمود مر رستم دستان را كى من ترا از بندگى آزاد كردم
3 . آغاليدن :
. . . « دشمنان او را از اطراف جهان برمىآغاليدند تا از همه جوانب خروج كردند . . . » .
4 . اسپرغم : سپرغم 5 . اسفهسالار ، سپهسالار
6 . اشكره : « اشكرهها از بهر نخچير او كرده است » .
7 . اشكم : شكم 8 . اصفهبد : اسپهبد ، سپهبد 9 . اوگندن : افكندن
10 . بارگى : اسب 11 . بارياب : پارياب : فارياب 12 . باز . . .
13 . بخس : 14 . بردگى : 15 . برزگرى :
16 . بريده : 17 . بودن
18 . بوزى : نوعى قايق : « و مشرع بوزىها و كشتىها . . . » .
19 . پاردنب 20 . پارياب 21 . پيشهورى
22 . تاختن 23 . توختن 24 . چنو
25 . چيرگى 26 . خوشيدن : خشك شدن : « همچون بحيره بخوشيد . . . » .