از مجالس المؤمنين قاضى نور الله شوشترى قرن دهم و يازدهم
سلطان المتألهين الشيخ امير ركن الدين علاء الدولة احمد بن محمد بن البيابانكى قدس الله سره العزيز
از ملوك سمنان است و بعد از پانزده سالگى به خدمت سلطان غازان خان انار الله برهانه بسر مىبرد و در يكى از حروب كه سلطان را با اعدا بود ، وى را جذبه رسيد بعد از آن در شهور سنه سبع و ثمانين و ستمائة ( 687 هجرى ) در بغداد به شيخ نور الدين عبد الرحمن اسفراينى رسيد در خانقاه سكاكيه در مدت شانزده سال صد و چهل اربعين برآورد و گويند در ساير اوقات صد و سى اربعين ديگر برآورده و فيض ارشاد او به جائى رسيد كه جامع جميع سلاسل متأخرين گرديد و گوش زمانه مضمون اين رباعى از زبان مبارك او شنيد :
هر رند كه در مصطبه مسكن دارد * سوزى ز من سوخته خرمن دارد
هرجا كه سيهگليم و آشفتهدلى است * شاگرد من است و خرقه از من دارد
و چون عمر وى به هفتاد و هفت رسيد شب جمعه دوم رجب سنه ست و ثلاثين و سبعمائه ( 736 هجرى ) در برج احرار صوفىآباد