انّ افضل القربات الحبّ فى اللَّه و البغض فى اللَّه ؟
امّا در خلوت نشستن و با خود در پيچيدن ، آن هم روا نيست . چرا كه محدّثان آوردهاند كه :
ان الشيطان اجرأ ما يكون على الانسان و اشدّ ما يهمّ به اذ كان وحده
وقتى آدمى تنهاست ، شيطان بيش از هر وقت ديگر با او گستاخ است و به اغوايش همّت مىگمارد .
از همه اوراد بر يك كلمه اقتصار ورزيدن هم صحيح نمىنمايد . اين همه روايت كه در فضل تلاوت قرآن و دعا كردن آمده ، و رفتن به نمازهاى جمعه و جماعت و زيارت اخوان و شركت در اجتماعات ، كه به تأكيد از مسلمين خواسته شده است ، و روايت متفق عليه عامّه و خاصّه « لا رهبانيّة فىالاسلام » و يا « انّ رهبانيّة امّتى الجلوس فى المساجد » همه بر خلاف آن گواهى مىدهند و آشكار مىكنند كه آن بدعتگزاران هم جاهلند و هم در محضر خداوند رعايت ادب نمىكنند . جاهلند چرا كه حكمت اوامر و نواهى خداوند را درنيافتهاند و بىادبند چرا كه از در معارضهء با خداوند و رسولش در آمدهاند و از خود طريقى براى رسيدن به حق ابداع كردهاند .
از اينها گذشته ، هيچ كس قادر به دفع و محو جميع خواطر نيست . اين از جمله محالات است كه ورود و خروج انديشهها و خيالات در همه احوال در اختيار آدمى باشد . و راهى كه ايشان تأسيس كردهاند جز به دفع خواطر و تسليم به شيخى جايزالخطا ، به مقصد نمىرسد و اولى ناشدنى و دوّمى نارواست . امام صادق فرمود : ايّاك ان تنصب رجلًا دونالحجّه فتصدّقه فى كلّ ما قال : مبادا كسى را بىحجّت بر خود بگمارى و هر چه مىگويد تصديق كنى .
ويران كردن و شكستن و سقف شكافتن كه پايان مىگيرد و عتاب عنيف فيض كه تخفيف مىپذيرد ، وى به صدد ساختن و انداختن طرح نو برمىآيد و مىپرسد پس راه تحصيل يقين و معرفت بر اسرار دين كدام است ؟ و پاسخ مىدهد كه مؤمن موقن
فيضنامه ( فارسى ) — صفحة 478
مساهمون: محسن ناجي نصرآبادى
ص٤٧٨