يكى به موازات رسالهء شيخ على و شيخ حر و دو نمونهء ديگر ، در تأييد ديدگاهى است كه به فيض و محقّق سبزوارى - البته در كتاب كفايه - مربوط است .
نخستين رساله از سيد محمّد هادى فرزند سيد محمّد ميرلوحى است كه پدرش در چندين مسأله با مجلسى اول درگير شد و پيرامون مسألهء ابومسلم نامهخوانى ، غنا و تصوف ، جدال هايى با مخالفانش داشت . شرح حال وى را در نوشتار ديگرى آوردهايم . ( 61 )
سيد محمّد هادى ( م 1113 ) رسالههاى چندى دارد كه يكى از آنها همين رسالهء اعلام الاحبّاء فى حرمة الغناء فى القرآن و الدعاء است كه آن را به فارسى نگاشته و در مجموعهء ميراث فقهى غنا و موسيقى به كوشش آقاى رضا مختارى و محسن صادقى به چاپ رسيده است . ( 62 ) وى رسالهء خود را در سال 1087 هجرى قمرى ( سالى كه شيخ على عاملى رسالهاش را در ردّ بر محقّق سبزوارى نگاشته ) تأليف كرده است . ( 63 ) وى نيز - آن چنان كه مصحّح رساله بيان كرده - بايد رسالهاش را در برابر سبزوارى يا فيض يا مجلسى اول نوشته باشد ؛ زيرا در مقدّمه مىنويسد :
در اين اوقات از برخى از دوستان چنين استماع افتاد كه بعضى از افاضل تأليفى كرده و در آن بيان كرده كه غنا كردن و خوانندگى نمودن در قرآن جايز ، بلكه سنّت است . ( 64 )
آنچه جالب است ، متن ادبى و زيباى اين كتاب است كه نشان از مهارت ادبى نويسنده دارد . نكتهء ديگرى كه وى بيان كرده آن است كه پدر او ، يعنى سيد محمّد ميرلوحى نيز رسالهاى در غنا داشته ، كه بسيار مختصر بوده است . ( 65 ) از اين رساله ، جز اشارهء فرزندش ( 66 ) خبرى به دست نيامده ، اما در سلوة الشيعهء او ، مطالبى دربارهء غناى صوفيان آمده است .
ميرلوحى به دو بحث نماز جمعه و غنا - كه هر دو از مباحث جنجالى دورهء صفوى است - توجّه كرده و آنها را مصداق دو نوع از احكامى مىداند كه قسم اوّل ، مانند نماز جمعه در شمار مسائل خلافى است و قسم دوم ( يعنى حرمت غنا )
فيضنامه ( فارسى ) — صفحة 152
مساهمون: محسن ناجي نصرآبادى
ص١٥٢