مشهد اقامت گزيد و همان جا در گذشت . وى صاحب آثار ارجمندى است كه مشهورترين آنها كتاب وسائل الشيعة الى تحصيل مسائل الشريعة و أمل الآمل در شرح حال علماى جبل عامل و ديگر دانشمندان شيعه است . ( 46 ) وى با دربار صفوى نيز رفت و شد داشت ( 47 ) و گفته شده است در مشهد ، منصب شيخ الاسلامى هم داشته است . ( 48 )
شيخ حر در سال 1073 رسالهاى دربارهء غنا نگاشته و پس از آن ، در كتابى كه با عنوان الاثنا عشريه فى الرّد على الصوفيه تأليف كرد ، بابى را به اين مسأله اختصاص داد . همين طور در كتاب الفوائد الطوسية نيز فصلى را به مسألهء غنا پرداخت كه خلاصهاى از همين رسالهء غنائيه اوست . ( 49 )
رسالهء شيخ ، در حدود چهارده سال پيش از تأليف رسالهء شيخ على نگارش يافته ؛ امّا به هر روى نظرش ، ناظر به نظرى است كه به نام محقّق سبزوارى و فيض شهرت يافته است . البته در اين رساله ، نامى از محقّق برده نشده و تنها مطالبى از وى بدون ذكر نام آمده است . رسالهء حاضر كه تنها از آن يك نسخه بر جاى مانده ، به وسيلهء استاد رضا مختارى تصحيح و به چاپ رسيده است . ( 50 ) به رغم آنكه شيخ حر اين رساله را پيش از رسالهء شيخ على نوشته ، اما در رسالهء خود تصريح مىكند كه در شرح حديث معروف در باب خواندن نيكوى قرآن از مطالب « بعض المحققين من مشايخنا المعاصرين » استفاده كرده است .
محقّق محترم نوشتهاند كه مقصود رسالهء السهام المارقه من أغراض الزنادقه است كه اصل همان مطلب هم ابتدا در كتاب الدر المنثور او بوده و پس از آن به صورت مستقل در اين رساله آمده است . ( 51 )
شيخ حر در آغاز اين رساله ، از شبههاى ياد مىكند كه در اين زمان ، بر برخى از مردم غالب آمده است ( شبهة غلبت على بعض أهل الزمان ) . گروهى از آنان ، از اين شبهه نجات يافته ، اهل تقوا و ايمان گشتهاند ؛ گروهى هم به سوى ديگر در غلتيده ، وضعيت بدى پيدا كردهاند . اصل شبهه ، ناشى از روايتى است در كتاب كلينى آمده
فيضنامه ( فارسى ) — صفحة 149
مساهمون: محسن ناجي نصرآبادى
ص١٤٩