اجماعى است ، بلكه نزد بيشتر فقهاى شيعه ، عكس آن ( يعنى ابتدا كردن از مرافق ) واجب است ، چنان كه شيعه واجب مىداند كه در وضو ، صورت از بالا به پايين شسته شود .
سپس ملّامحسن فيض نظر خود را چنين اظهار مىدارد :
اين وجوب نزد من ثابت نشده ، نه در اين ، و نه در آن ( يعنى نه در شستن صورت از بالا به پاين و نه در شستن دستها ازآرنج تا انگشتان )
و آنگاه فيض براى تأييد نظر خود به قول سيّد مرتضى ، و ابن ادريس استناد مىكند و مىگويد :
سيّد و ابن ادريس حلّى بامن ، هم عقيدهاند . و با اين نظر موافقت دارند ، زيرا امر ( در آيهء وضو ) مطلق است ( و بالا و پايين و آغاز و پايان را معين نكرده است ) .
نگارنده گويد :
چون از طرفى اين مسأله حائز كمال اهمّيّت است ، و از طرف ديگر فيض سخن از موافقين اين نظر به ميان آورده ، و از آنان نام برده است ، مناسبت دارد ببينيم آنان چه مىگويند :
سيّد مرتضى در كتاب انتصار « 1 » گويد :
يكى از مسائلى كه اختصاص به اماميّه دارد ، اين است كه در وضو ، شستن دستها از آرنج آغاز مىكنند ، و به سر انگشتان پايان مىدهند ، و در ميان فقها و اصحاب ما كسانى هستند كه گمان مىكنند ، اين كار ، واجب است ، حتّى مىگويند : عكس آن ( يعنى اگر از سر انگشتان آغاز كنند ، تا به آرنج برسانند ) كفايت نمىكند و باطل است . سپس سيّد مرتضى گفته است . من اين مسأله را در كتاب مسائل خلاف ، و در جواب مسائل فقهى مردم موصل بيان كردهام ، مبنى بر اينكه سزاوارتر آن است كه اين كار ( يعنى آغاز كردن شست و شو از آرنج ) مستحب باشد .
هامش
( 1 ) الانتصار ، چاپ مطبعهء حيدريه ، نجف ، ص 16 .