12 حد شستن رو ، و دست ، و مسح سر و پا ، در آيهء وضو
قبل از ورود به اصل مسأله ، يادآور مىشود كه در آيهء وضو ، دو حد به وسيله كلمه « الى » معين شده يكى حد شستن دست است و ديگر حد مسح كردن بر دو كعب پا . به عبارت ديگر يكى حد
« إِلَى الْمَرافِقِ »
است در شستن دست و ديگرى
« إِلَى الْكَعْبَيْنِ »
است در مسح پا ، كه در معنى آنها ميان شيعه و اهل سنّت ، اختلاف است و ملّامحسن فيض را در مورد آن هر دو ، نظر ويژهاى است . نخست آيهء وضو را مرورى داشته باشيم .
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذا قُمْتُمْ إِلَى الصَّلاةِ ، فَاغْسِلُوا وُجُوهَكُمْ ، وَ أَيْدِيَكُمْ إِلَى الْمَرافِقِ ، وَ امْسَحُوا بِرُؤُسِكُمْ ، وَ أَرْجُلَكُمْ إِلَى الْكَعْبَيْنِ
« 1 »
در دو تحديد آيه يعنى
« إِلَى الْمَرافِقِ »
و
« إِلَى الْكَعْبَيْنِ »
سخن در اين است كه « الى » بر چه معنايى دلالت دارد ؟
اهل سنّت گويند غالباً در هر دو ، دلالت دارد بر غايت و انتهاى كارِ شستن ، و آنگاه چنين نتيجه مىگيرند كه دستها بايد از سر انگشتان به سوى بالا تا آرنج هاشسته شوند ، و نيز پاها از سر انگشتان تا كعبين ( دو كعب ) .
گروهى از شيعه ازجمله فيض مىگويند :
دو تحديد آيهء وضو ، تحديد اوّل براى مغسول است ، يعنى دست شسته
هامش
( 1 ) - مائده : 6 .