81 دو شرط از شرايط رضاع مورد قبول فيض نيست .
رضاع ( به فتح راء و گاه به كسر آن ) يعنى شير مكيدن . و مراد ، آن است كه حرام مىشود به سبب شير خوردن ، آنچه به وسيلهء نسب ، حرام است . بدين معنى كه مثلًا دختر نسبى بر شخص ، حرام است ، دختر رضاعى ، نيز حرام است ، محرمات رضاعى ، چون محرمات نسبى هستند ، در روايات آمده است كسى كه به نسب ، حرام است به رضاع نيز ، حرام است .
اكثر فقها ، شرايط رضاعِ موجب حرمت را بدين گونه شماره كردهاند :
1 - شير خوارگى ، از نكاح باشد ، نكاح دائم ، يا متعه ، يا ملك يمين و به عبارت ديگر رضاع از شيرى باشد كه از زناشويى مشروع و قانونى به هم رسيده باشد .
2 - شيرخوارگى ، گوشت بروياند ، و استخوان ، استوار گرداند . ياشير دادن ، يك شبانه روز كامل يا پانزده بار پيوسته باشد .
3 - شير از صاحب يك شير باشد ، مثلًا از يك شوهر ، پس اگر زن ، گروهى از كودكان دختر و پسر را از شير دو شوهر شير دهد ، بعضى از آنان به بعضى ديگر حرام نيستند .
4 - هر شير خوردن به طور كامل انجام گيرد .
5 - كودك از پستان شير بخورد « 1 » . در مورد شرط سوّم و پنجم ، نظر فيض با نظر اكثر فقها اختلاف دارد .
هامش
( 1 ) مبادى فقه و اصول از عليرضا فيض ، چاپ يازدهم ، ص 319 .