كه خادم علوم دينيّه ، محسن بن مرتضى ، از قرآن و حديث استخراج نموده ، به التماسِ فرزند اعزّ امجد ، معين الدين احمد نوشت و بر وفق ترجمههاى ديگر مرتّب ساخت بر هشت « در » ، به عدد درهاى بهشت .
درِ اوّل : در فضيلت طهارت و اقسام آن
در قرآن مجيد آمده :
« إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ التَّوَّابِينَ وَ يُحِبُّ الْمُتَطَهِّرِينَ »
« 1 » ؛ يعنى خداى دوست مىدارد بسيار توبهكنندگان و خود را بر پاكى دارندگان را .
و در حديث نبوى وارد است كه « إِنَّ اللَّهَ يُحِّبُّ النَّظَافَةَ » « 2 » ؛ يعنى خداى دوست مىدارد پاكيزگى را . و نيز در حديث نبوى وارد است كه « الطَّهُورُ نِصْفُ الْإِيمَانِ » « 3 » ؛ يعنى خود را پاك گردانيدن نصف ايمان است . و همانا نصف ديگر ، عمارت باطن و ظاهر است به طاعت و عبادت .
و طهارت بر دو قسم است : اوّل ، طهارتِ باطن از لوث معاصى و اخلاق بد و غفلت از ذكر احد صمد . دوم ، طهارت ظاهر از خَبَث « 4 » و تَفَث « 5 » و حَدَث « 6 » .
هامش
( 1 ) . بقره ، آيهء 222 .
( 2 ) . المعرفة و التاريخ ، ج 3 ، ص 408 .
( 3 ) . عوالى اللآلى ، ج 1 ، ص 115 ، ح 33 .
( 4 ) . پليدى ، نجاست .
( 5 ) . مصنّف : « تفث عبارت است از فضلاتى كه در بدن جمع مىشود و طبع سليم از آن متنفّر مىباشد » . رجوع كنيد به درِ چهارم از همين رساله .
( 6 ) . غائط و آنچه كه وضو و نماز را باطل كند .