و فضيلت وقت خفتن تا ثُلث شب است . و فضيلت صبح تا ظاهر شدن سرخى مشرقى است . و فضيلت پيشين تا آنكه سايهء هر شخصى مثل قامت آن شخص شود ؛ يعنى آنچه بعد از زوال زياد مىشود . و فضيلت پسين تا آنكه سايه به قدر دو قامتِ شخص شود .
و هر چند نماز به اول وقت نزديكتر است ، بهتر است و نزد خداى عز و جل و ملائكه خوشبوتر ، الّا آنكه نماز خفتن را تأخير كردن تا سرخى مغربى زايل شود اولى و احوط است ، بلكه نماز پسين را نيز ، تا وقت فضيلت پيشين بگذرد « 1 » .
و وقت نافلهء پيشين از زوال است تا آنكه زيادتى سايه ، به قدر دو هفتِ « 2 » يك شخص شود . و وقت نافلهء پسين بعد از فراغ از فريضهء پيشين است تا آنكه زيادتى سايه ، مقدار چهار هفتِ « 3 » يك شود . و هر دو را مقدم بر فريضه بايد داشت .
و وقت نافلهء مغرب بعد از فريضهء مغرب است تا آنكه سرخى غربى برود . و وقت نافلهء خفتن ، بعد از فريضهء خفتن است . و وقت نافلهء شب از نصف شب است تا طلوع صبح صادق . و وقت نافلهء فجر ، بعد از فراغ است از نماز شب تا صبح صادق . و تا ظهور سرخى « 4 » نيز مىتواند گزارد ، اما بعد از طلوع صبح ، تقديم فريضه افضل است .
و اگر وقت نماز شب تنگ باشد ، بر سه ركعت وتر و دو ركعت نافلهء فجر اقتصار كند و باقى را بعد از فريضه يا وقت ديگر قضا كند . و اگر از آن نيز تنگ باشد ، بر دو ركعت فجر اقتصار كند . و اگر چهار ركعت از
هامش
( 1 ) . يعنى نماز پسين را نيز به تأخير بياندازد تا وقت فضيلت نماز پيشين بگذرد .
( 2 ) . دو هفتم .
( 3 ) . چهار هفتم .
( 4 ) . نسخهء « ع » : « تا طلوع شفق » .