و جامهاى كه مُلاصِق « 1 » موى حيوان غير مأكول بوده باشد يا آهن در غير ضرورت مگر آنكه مستور باشد .
و نماز در جايى كه پيش رو آهنى يا آتشى باشد يا صورتى نمايان كه دو چشم داشته باشد يا چيزى كه خاطر به آن مشغول شود يا گذرگاه باشد مگر آنكه « سُتره » « 2 » بگذارد ، مثل آنكه عصائى در زمين فرو كند يا چيزى ديگر بلند كند يا بگذارد .
و در موضعى كه غالب آن است كه پاك نمىباشد ، مثل خلا و زمين حمام و مبال « 3 » و خوابگاه دوابّ « 4 » و خانهاى كه در او سگى يا مجوسى « 5 » يا خمرى يا ظرفى كه در آن بول كنند باشد .
و در آب و گِل و در سوراخ مور و مجراى آب و بر برف و زمين شوره ، مگر آن را سخت كند به حيثيتى كه پيشانى قرار بگيرد .
و در مقابر ، مگر آنكه حايلى باشد ميان او و قبر يا ده گز « 6 » دور باشد به ذراعِ دست ، مگر قبر معصوم عليه السلام .
و احتياط آن است كه مرد و زن ، يك جا نماز نگزارند مگر به يكى از اين دو شرط « 7 » يا آنكه زن در عقب مرد بايستد « 8 » .
هامش
( 1 ) . متصل .
( 2 ) . آنچه در وقت نماز پيش نهند تا كه از رونده بزهكار ( خطاكار ) نگردد .
( 3 ) . جاى بول كردن .
( 4 ) . چهارپايان .
( 5 ) . كسى كه از اهل كتاب نباشد ، مشرك .
( 6 ) . واحد طول معادل ذراع .
( 7 ) . وجود حائل يا فاصلهء ده گز .
( 8 ) . نسخهء « خ » : « در عقب مرد باشد » .