مىشود و خبرى هم كه دلالت مىكند بر اينكه بنى هاشم و بنى مطّلب بيك منزلهاند صحيح است .
نكتهء قابل ذكر اينكه طبرى ضمن نقل ادلّهء قول اول كه اختصاص عنوان ذى القربى به بنى هاشم باشد روايت ابن ديلمى از حضرت على بن الحسين ( ع ) را چنين بيان مىكند :
على بن الحسين ( ع ) به مردى از اهل شام گفت : آيا در سورهء انفال آيهء
وَ اعْلَمُوا أَنَّما غَنِمْتُمْ مِنْ شَيْءٍ فَأَنَّ لِلَّهِ خُمُسَهُ وَ لِلرَّسُولِ . .
را خواندهاى مرد شامى گفت : آرى ، مگر شما همانها هستيد ؟ فرمود : آرى . مع ذلك طبرى قول شافعى را كه چهارمين رأى در مسأله بود پذيرفت . البته آن خبر امام سجاد ( ع ) ، مفيد حصر نيست و با خبرى كه به زعم طبرى صحيح است منافات ندارد ، زيرا بنى هاشم يقينا مشمول آيه هستند .
7 - دربارهء سهم رسول اللّه ( ص ) و سهم ذى القربى بعد از ارتحال رسول اكرم ( ص ) اختلاف است ؛ عدّهء برآنند كه اين دو سهم در راه اسلام و مسلمين صرف مىشود و گروهى نيز مىگويند سهم رسول خدا ( ص ) و سهم ذى القربى به ولى امر مسلمين مىرسد و در ضمن استدلال بر اين قول ، از حضرت على ( ع ) نقل شده است كه فرمود : امام ، ولايت سهم خدا و سهم رسول را به عهده دارد [ سهم ذى القربى در زمان حيات رسول اكرم ( ص ) در اختيار رسول بود و بعد از ارتحال وى به امام مسلمين مىرسد ] و گروه سوم مىپندارند كه سهم پيامبر به خمس برمىگردد و خمس به سه سهم تقسيم مىشود : يتيم و مسكين و ابن سبيل ، و گروه چهارم مىگويند : تمام خمس مال نزديكان رسول خداست . اما بهترين قول نزد ما اينست كه سهم رسول خدا ( ص ) به خمس برمىگردد و خمس به چهار سهم تقسيم مىشود : سهم ذى القربى و ايتام و مساكين و ابن سبيل . 103
نكتهء قابل ذكر آنكه : در بعضى از روايات اماميه آمده است كه رسول اكرم ( ص ) صفوهء غنيمت را مىگرفت [ چون از انفال بود ] سپس بقيّه را به پنج سهم تقسيم مىكرد و يك سهم آن را مىگرفت و چهار سهم را بين رزمندگان و مقاتلان توزيع مىنمود و آنگاه آن يك سهم را كه به عنوان خمس اخذ كرده بود به پنج سهم تقسيم مىنمود و يك سهم از اين پنج سهم را كه مال خداوند بود به خود اختصاص مىداد و چهار سهم ديگر را به ذى القربى و يتامى و مساكين و ابن سبيل اعطاء مىنمود . لذا برخى از علماء شيعه ( صاحب مدارك ) گرايشى به توزيع خمس به پنج سهم داشتند نه شش سهم ليكن اين