شمرده شده است . افزون بر آنكه عدم حجيّت كتاب خدا يعنى ثقل اكبر ، زمينهء بهرهگيرى از ثقل اصغر و سنت را نيز مسدود مىنمايد كه اعتبار خويش را از متن وحى قرآنى مىگيرد .
انّى تارك فيكم الثقلين كتاب اللّه و عترتى اهل بيتى ، ما ان تمسكتم بهما لن تضلو بعدى ابدا .
همچنان كه در يك سلسله اخبار ، قرآن به عنوان معيار سنجش و رد و قبول روايات معرّفى شده است . اين نصوص كه در ارتباط با وضع و جعل و نسبت گفتههاى خود ساخته بر رسول خدا و امامان شيعه بيان شده است ، اين شاخص استوار را در اختيار عموم مردم قرار داده است كه وقتى حديثى از قول آن بزرگواران به ايشان رسيد ، آن را در پرتو قرآن ارزيابى نمايند ، اگر مطابق آن بود بپذيرند ، و اگر مخالف آن بود ، نفى نمايند .
رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله و سلّم فرمود : انّ على كلّ حقّ حقيقة و على كلّ صواب نور فما وافق كتاب اللّه فخذوه و ما خالف كتاب اللّه فرعوه . « 1 »
طبيعى است كه مىبايست متن قرآن قطعى السند و مصون از هر گونه تحريف باشد تا مقياس حق و باطل شمرده شود .
از اين روى عرضهء روايات مىبايست به همين متن متواتر ميان مسلمانان باشد .
واضح است كه وقتى منقولات گزارش دهنده از تحريف قرآن بر خود متن قرآن كريم عرضه و با آن ارزيابى گردد مخالف قرآن كه صراحتا صيانت خود را تضمين مىنمايد شمرده مىشود . بنابر اين ، اين منقولات در صورتى كه قابل توجيه نباشند ، طرد گردند .
ج ) گواهى تاريخ بر تواتر نص قرآن .
همانطور كه در بخش سوم ملاحظه گرديد ،
هامش
( 1 ) اصول كافى ، ج 1 ، ص 69 ، نيز ر . ك : بحار الانوار ، ج 92 ، ص 17 ، مستدرك الوسائل ، ميرزا حسين نورى ج 17 ، ص 325 .