3 - نزول غالب آيات قرآن در ماه رمضان :
بر اساس اين رأى كه منسوب به سيد قطب است ، منظور از نزول قرآن در ماه رمضان آن است كه بيشتر آيات و سور قرآن در رمضان وحى شده است . اما واقعيت تاريخ گواه تأييد آن نمىباشد . بلكه به گزارش تاريخ ، نزول قرآن در سراسر ماههاى دوران رسالت بوده است .
4 - نزول قرآن در شأن رمضان :
برخى گفتهاند : مفاد آيات نزول قرآن در ماه رمضان اين است كه رمضان ماهى است كه در شأن آن و براى وجوب روزه در آن قرآن نازل شده است . ليكن اين برداشت با فرض صحت فقط با آيهء
شَهْرُ رَمَضانَ الَّذِي أُنْزِلَ فِيهِ الْقُرْآنُ
« 1 » سازگار است و تبيين كنندهء مفاد آيه سوره قدر و دخان نمىباشد .
5 - نزول يك باره به بيت المعمور و نزول تدريجى به پيامبر :
در اين ديدگاه براى قرآن دو گونه نزول رقم مىخورد : الف ) نزول دفعى از پيشگاه الهى و لوح محفوظ به بيت العزّه در آسمان اول ( اهل سنت ) يا بيت المعمور در آسمان چهارم ( محدثان شيعه ) . ب ) نزول تدريجى از بيت المعمور يا بيت العزّه بر پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و إله و سلّم كه در طول دوران رسالت رخ داده است . سيوطى از قول ابن عباس روايت مىكند كه :
انزل القرآن ليلة القدر جملة واحدة الى السماء الدنيا و وضع فى بيت العزة ثم انزل نجوما على النبى فى عشرين سنة . « 2 »
صدوق در اعتقادات مىگويد :
نزل القرآن فى شهر رمضان فى ليلة القدر جملة واحدة الى البيت المعمور فى السماء الرابعة ثم نزل من البيت المعمور فى مدة عشرين سنة و ان الله اعطى نبيه العلم جملة . « 3 »
هامش
( 1 ) بقره / 185 .
( 2 ) الاتقان 1 / 39 .
( 3 ) الاعتقادات ، باب 31 .