رفته است كه محقّقين بدانها اشاره داشتهاند .
از جمله : دكتر عبد المجيد عابدين به نقل از « مانسون » به دو مثال خرافى تورات - كه با بهرهگيرى از حكايت نباتات ساخته و پرداخته شدهاند - اشاره نموده و مىگويد :
« در تورات دو مثال بر مبناى خرافه هائى از عالم نباتات وارد گرديده است . يكى خرافه « يوتام » در سفر داوران ( فصل 9 عبارات 7 تا 15 ) و ديگرى خرافه : « بوته خار و درخت سرو » در سفر دوم پادشاهان ( فصل 14 عبارت 9 ) » « 1 » همچنين « بنتزن » دو مثال ديگر تورات را از مثالهاى خرافى دانسته ، كه اين دو مثال به بهرهگيرى از حكايت حيوانات ساخته و پرداخته شدهاند ، و هر دو در سفر حزقيال به كار رفتهاند . اوّلين آنها مثل : « عقاب و درخت مو » ( فصل 17 عبارت 3 تا آخر فصل ) و ديگرى مثال « ماده شير و بچههايش » است . ( فصل 19 عبارت 3 تا آخر فصل ) « 2 » كه در اين مثالها مىبينيم براى حيوانات شأنى همچون انسان قائل شده كه همانند آدمى مى توانند در امورى دخل و تصرّف كنند ! همچنين در تمثيلات دوران جاهليّت نيز مثالهاى خرافى بسيارى به چشم مى خورد ، « 3 » و چنانچه مقايسهاى ميان اين گونه مثالها با مثالهاى خرافى تورات داشته باشيم ، درمىيابيم كه اعراب جاهلى بيشتر به خرافاتى تمايل داشتهاند كه در آن از حيوانات ياد شده ، در حالى كه يهوديان بيشتر به خرافاتى كه در آنها از گياهان ياد شده روى آوردهاند ، كه شايد بتوان سرّ اين امر را در نوع متفاوت زندگى هر يك از آنها جويا شد . بدين معنا كه اعراب بيشتر به باديه نشينى و صحرانوردى خو كرده بودند ، در حالى كه يهوديان بيشتر با كشاورزى و زراعت امرار معاش مىنمودند . « 3 »
هامش
( 1 ) . الامثال فى النثر العربى القديم ، ص 165 . به نقل از : الامثال فى القرآن الكريم ، فيّاض ، ص 429 .
( 2 ) .Introduction To the Old Testament VOL . 1 / p 170و الامثال فى النثر العربى القديم ، ص 165 . به نقل از همان منبع و صفحه .
( 3 ) . بنگريد به همان : ص 430 .